رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٩٤ - ملت هاى جديد، خطرات جديد
جنگ شمارهى ٤: كوزوو
تنش موجود در كوزوو تقريبا در حال فراموشى بود تا اينكه در سال ١٩٩٧، جنگ بين آلبانيايىها و صربهاى كوزوو آغاز شد. هر دو طرف تا آن جا كه ممكن بود به كشتار متقابل پرداختند، هرچند صربها امكانات بيشترى داشتند. درسال ١٩٩٩، كلينتون رييس جمهور آمريكا در وقت فراغت از روابط نامشروع خود دستور حملات هواى به مواضع صربها در كوزوو و سپس شهر بلگراد پايتخت صربها را توسط نيروهاى ناتو صادر كرد (كه شديدترين بمبارانها متوجه يك قطار پر از مسافر و سفارت چين شد). سرانجام در سال ١٩٩٩، صربها و آلبانيايىها برسر استقلال كوزوو به توافق رسيدند. سربازان ناتو براى حفاظت از صلح بازگشتند و مدارك مربوط به كشتارهاى جمعى هر دوطرف راجمعآورى كردند.
ملتهاى جديد، خطرات جديد
دههى آخر قرن بيستم شاهد مصائب و تحولات عظيمى در آفريقا و منطقهى خاورميانه بود. دنيا باحيرت نظاره گر گذارى آفريقا جنوبى از رژيم سركوبگر آپارتايد به دموكراسى واقعى شد. گذارى بدون خونريزى كه قاعدتا با توجه به سابقهى طولانى رژيم ستمگر آن اجتنابناپذير مىنمود. اما جاى تأسف است كه دولت كوچك رواندا دچار چنان قتل عام و نسل كشى شد كه جبران كمبود تمام خونريزىها را كرد و دنيا را در بهت و حيرت فرو برد. در همين زمان دولت رابرت موگابه در زمبابو نيز به فكر تشكيل يك ديكتاتورى فردى و كشيدن تمامى مملكت به كام فقر افتاد، در مطقهى خاورميانه، آمريكا در تلاش يافتن راهى براى برقرارى صلح بين اسراييل و فلسطين بود و به زودى بايد بادشمن خطرناك خود، القاعده روبهرو مى شد.