رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٩٣ - جنگ شماره ى ٣ بوسنى هرزگوين

ظاهراً امن تحت كنترل نيروهاى سازمان ملل گريختند.

به‌رغم تمام مشكلات موجود كروات‌ها و مسلمانان بوسنى نيز به جنگ با يكديگر پرداختند، كروات‌ها پل باستانى ساخته‌ى دست ترك‌ها در شهر موستار را كه راه ارتباطى بين بخش‌هاى مسلمان نشين و كروات‌ها بود ويران كردند. آن‌ها زندانيان مسلمان را در كمال بى‌رحمى داخل مخازن سوخت مى‌انداختند كه به اين ترتيب بسيارى از آنان در اثر گازگرفتگى خفه مى‌شدند. در مقابل، سربازان مسلمان نيز به كشتار وشكنجه زندانيان كروات پرداختند. وحشيگرى‌ها به‌مدت سه سال در بوسنى ادامه داشت.

درسال ١٩٩٥، و قبل از تحميل بعضى توافقنامه‌هاى صلح از طرف آمريكاييان، صرب‌ها به حملات وحشيانه‌اى دست زدند، مسلسل‌هاى صرب‌ها بازار پر از ازدحام سارايوو را گلوله‌باران كردند. سربازان صرب" منطقه‌ى امن حفاظت شده‌ى" سازمان ملل در صربرنيتسا را مورد حمله قرار دادند و مسلمانانى را كه ظاهرا تحت حفاظت سربازان مسلح هلندى حافظ صلح سازمان ملل در آنجا گرد آمده بودند، قتل‌عام كردند.

ايالات متحده آمريكا تصميم به دخالت گرفت. هواپيماهاى ناتو مواضع صرب‌ها را مورد حمله قرار دادند و آمريكايى‌ها رهبران صربستان، بوسنى و كروواسى را تا برقرارى آرامش در يكى از پايگاه‌هاى نيروى هوايى نگاه داشتند.

طبق توافقنامه‌ى ديتون:

١- بوسنى هرزگوين، شامل دو جمهورى مستقل مى شود. جمهورى صرب به‌نام صرپسكا و جمهورى كروات مسلمان.

٢- مقام رياست جمهورى به نوبت در بين اين سه گروه تقسيم مى‌شود.

و در اينجاست كه اين سؤال پيش مى‌آيد: آيا امكان عملى كردن چنين راه حلى زودتر از اين وجود نداشت؟