رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٧٦ - تروريسم

پنسيلوانيا و چرنوبيل در اتحاد جماهير شوروى باعث تشديد اين مبارزات ضدهسته‌ى شد كه حتى با استفاده از قدرت‌هاى هسته‌ى براى اهداف صلح‌دوستانه نيز مخالف بودند. بعضى از معترضين پا را فراتر از راهپيمايى‌هاى اعتراض آميز گذاشته و با حمله به پايگاه‌هاى هسته‌ى آمريكا و قبل از اينكه محافظين موفق به توقف آن‌ها شودند، خسارات فراوانى به‌بار آوردند.

شورش‌هاى دانشجويى‌

در دهه‌هاى ٦٠ و ٧٠ ميلادى دانشجويان به دليل راهپيمايى‌هاى اعتراضى كه اغلب عليه جنگ ويتنام و ديكتاتورى ژنرال پينوشه در شيلى به‌راه انداختند، صاحب‌نام شدند. بسيارى از دولت‌ها در مقابل اين وقايع بى‌اعتنا بودند، تا اين كه در سال ١٩٦٨، دانشجويان تظاهراتى عليه دولت ژنرال دوگل به پا كردند كه به‌نظر مى‌رسيد به سرنگونى وى منجر شود. دوگل براى مدت كوتاهى كشور را ترك كرد، ولى پس از بازگشت پليس ضدشورش فرانسه را مأمور متوقف ساختن دانشجويان كرد كه از آن پس نيز همچنان به گشت‌زنى در محوطه‌ى دانشگاه‌ها ادامه دادند.

تروريسم‌

اروپاى غربى كاپيتاليست و پررونق، تنوعى از گروه‌هاى مختلف و فوق العاده خطرناك تروريستى را نيز در درون خود پرورش داد:

١- گروه بادِر- ماينهوف: گروه ضدكاپيتاليستى آلمان غربى به رهبرى آندرياس بادر و اولريكه ماينهوف. آن‌ها تأسيسات نظامى آمريكا و ديگر نشانه‌هاى پيروزى كاپيتاليسم را مورد حملاتى قرار دادند كه قبل زا دستگيرى آنان منجر به مرگ شش نفر شد. بادر و ماينهوف در زندان خودكشى كردند.

٢- بريگاد سرخ: يك گروه تروريستى ايتاليايى با دستوركارى مشابه گروه‌