رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٩٩ - پاكستان؛ يك دولت نظامى مسلمان

پاكستان؛ يك دولت نظامى مسلمان‌

به‌رغم تمامى مشكلات، هندوستان هنوز هم بر خوردار از دموكراسى بود، پاكستان كه به ترتيب توسط عده‌اى ژنرال اداره شده بود، توانست در فواصل بين كودتاهاى نظامى دوره‌هاى كوتاهى از دموكراسى را نيز تجربه كند. در سال ١٩٧٣ ذوالفقار على بوتو به‌عنوان اولين نخست‌وزير غير نظامى پاكستان انتخاب شد، اما حتى او نيز به پشتيبانى ارتش نياز داشت و با اين كه تلاش زيادى در جهت نوآورى كرد، ولى باز هم از حمايت چندانى برخوردار نشد. او به چنان تقلب آشكارى در انتخابات سال ١٩٧٧ دست زد كه به اعتراضات خيابانى منجر شد و ارتش تصميم به كنار گذاشتن وى گرفت.

ژنرال ضياءالحق كنترل كشور را به‌دست گرفت و دو سال بعد بوتو به دار آويخته شد. دختر بوتو به‌نام بى‌نظير بوتو با هدف گرفتن انتقام مرگ پدرش و سرنگونى رژيم نظامى پاكستان وارد عالم سياست شد. وى دو بار در سال‌هاى ١٩٨٨ و ١٩٩٣ به مقام نخست‌وزيرى رسيد كه هر بار با متهم شدن دولتش به فساد از كار بركنار شد. او با هدف يافتن راهى براى باز گرداندن دموكراسى به پاكستان به خارج از كشور رفت. دستيابى به آنچه او مى‌خواست كار آسانى نبود:

پاكستان كشورى است اسلامى كه در سال ١٩٩١، اجراى احكام شريعت به نحو سطحى و سمبوليك در آن آغاز شد.

پاكستان در تمام عمر خود تا امروز (٢٠١٦ م) نه دموكراسى شد و نه به دين اسلام عمل كرد. حكومت هاى قلدر و بى كاره و غالبا نظامى بر مردم حكومت كردند!!

پاكستان به هنگام تعرض اتحاد جماهير شوروى به افغانستان در سال ١٩٨٠ و سپس تعرض ايالات متحده‌ى آمريكا به آنجا در سال ٢٠٠٢ تبديل به هم‌پيمان‌