رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٩١ - اينك آخر الزمان - ويتنام

١٩٦٤ ژاپن اولين كشور آسيايى ميزبان بازى هاى المپيك بود و بناى سالن ژيمناستيك آن از نظر فناورى هاى مهندسى ساختمان توجه همگان را جلب كرد. چهار سال بعد كاواباتا يا سونارى نويسنده ژاپنى موفق به دريافت جايزه ى ادبيات نوبل شد. در سال ١٩٧٠ ژاپن ميزبان نمايشگاه جهانى فناورى و تجارت شد كه نمايشى بود از موفقيت ژاپن مدرن در فناورى پيشرفته.

اينك آخر الزمان- ويتنام‌

ويتنام بخشى از مستعمره ى هندوچين فرانسه بود كه شامل كامبوجو لائوس نيز مى شد. در جنگ جهانى دوم، ژاپنى ها هندوچين را اشغال كردند و با مقاومت سرسختانه ويتنامى ها- به ويژه ويت مين كمونيست به رهبرى هوشى مين- رو به روى شدند. پس از جنگ، فرانسوى ها بر اين باور بودند كه به راحتى قادر به بازگشت به هندوچين و كنترل مجدد آن هستنند، ولى هوشى مين را فراموش كرده بودند. ويت مين ناحيه شمال كشور را در كنترل خود داشت و در سال ١٩٤٦ هوشى مين استقلال دولت ويتنام شمالى را اعلام كرد. فرانسوى ها اين اقدام را بخشى از نقشه هوشى مين براى كنترل كشور مى دانستند كه كاملا صحيح بود. هنگامى كه سربازان فرانسوى براى سرنگون كردن ويتنام شمالى حمله كردند با مقاومت شديد ويت مين رو به رو شدند. سرانجام در نبرد دين بين فو در سال ١٩٥٤، فرانسوى ها محاصره و ناگزير به تسليم شدند.

پس از شكست دين بين فو، فرانسوى ها از ويتنام خارج شدند و ويتنام جنوبى در معرض هجوم كمونيست ها قرار گرفت. آمريكاييان كه فكر مى كردند در صورت سقوط ويتنام جنوبى احتمال وقوع وضعيت مشابه براى ساير كشور هاى هندوچين نيز وجود دارد، تصميم به كمك رسانى به ويتنام جنوبى گرفتند. منظور از كمك رسانى يعنى فرستادن سربازانى كه ظاهرا قصد شان‌