غربى در سراسر دنيا كرد. قذافى در طى سال ها به تدريج ملايم تر شد، از راه حل هاى تروريستى خود دست كشيد و تا اواخر قرن هم هنوز در ليبى بر سر قدرت بود. ولى بعدا انگليس و فرانسه كه كمك هاى نقدى زيادى از قذافى گرفته بودند، احمقانه ليبيا را مورد بمباران شديد قرار دادند و آسيب فراوان به شهر ها و تأسيسات آن ها وارد كردند و بالاخره قذافى را كشتند و پسرش را براى محاكمه! بردند. عمل اين دو دولت در خرابى ليبيا بدون موجب بسيار وحشيانه بود بدتر از وحشت حيوانان جنگل، و ليبيا تا امروز درگير جنگ و تباهى است، و گناه ليبى نفت سفيد و مرغوب اوست. (دهه دوم قرن بيست و يكم).

ساحل طلايى قديمى معادل كشور غناى جديد

قوام نكرومه در سال ١٩٤٩ حزب ميثاق مردم را با هدف كسب استقلال در ساحل طلايى كه يكى از مستعمرات بريتانيا بود، تشكيل داد. بعضى از تظاهرات حزب ميثاق به خشونت كشيده شد و به ناچار بريتانايى ها، نكرومه را زندانى كردند. اما وقتى در انتخابات سال ١٩٥١، حزب ميثاق با اختلاف قابل توجهى به پيروزى رسيد، بريتانيايى ها نكرومه را آزاد كردند. نكرومه با سمت وزير وارد دولت جديد شد و يك سال بعد به مقام نخست وزيرى رسيد. سرانجام در سال ١٩٥٧ بريتانيا استقلال ساحل طلايى (غناى امروزى) را به رسميت شناخت.[١]

[١] - جمعيتى قابل توجهى از هنديان در بخش هاى مختلف آفريقايى بريتانيا سكونت داشتند كه در قرن نوزدهم و با هدف كار در ادارات مستعمرات به آنجا آمده بودند. آن ها در عين حال كه ارزان تر از كارمندان اروپايى بودند به كار در هواى گرم نيز عادت داشتند. در دهه ٦٠ ميلادى كشور هاى چون كنيا، اوگاندا و آفريقاى جنوبى داراى جمعيت چشم گيرى از آسيايى ها شدند كه معمولا در داد و ستد كار آزموده بودند. آن ها تمايلى به اختلاط با آفريقايى ها نداشتند كه بخشى به دلايلى نژادى و بخشى هم به اين دليل بود كه مذهب هندو را نيز به آفريقا آوردند. بعضى از آفريقايى ها از حضور گسترده آسايى ها نفرت داشتند و دو كشور كنيا و اوگاندا با هدف جلب رضايت افكار عمومى آفريقا آن ها را اخراج كردند.