رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٤٤ - رهبران جديد شوروى - اوضاع قديم

است. اين ادعا معانى زيادى داشت، دولت قانونى چين بايد از حق عضويت دايم در شوراى امنيت سازمان ملل و هم چنين حق وتو برخوردار مى شد، پس آمريكايى ها سربازان خود را به فورموسا فرستادند و از مائو خواستند فكر آن جا را از سر برون كند.

جنگ در كره‌

در سال ١٩٠٤، روسيه و ژاپن بر سر تصرف كره در گير جنگ با يكديگر شدند، ژاپنى ها آن جا را گرفتند و در كمال بى رحمى به سوء استفاده و استثمار كره‌اى ها پرداختند؛ آن ها سعى در نابودى فرهنگ، زبان و هويت كره داشتند. دو جنبش مستقل در كره شكل گرفت، يكى در تبعيد به رهبرى «سينگمن رى» و ديگرى يك نهضت چريكى كمونيستى به رهبرى «كيم ايل سونگ» و با حمايتروس ها در كره بود؛ در سال ١٩٤٥ روس ها سربازان خود را به نيمه شمالى كره فرستادند و كيم را بر مسند قدرت نشاندند، آمركايى ها هم بايد در نيمه جنوبى كه آن را تحت كنترول سينگمن رى قرار داده بودند، اقداماتى انجام مى دادند، كيم و رى هردو مدعى تمامى كره بودند؛ درسال ١٩٥٠ كيم با كسب مجوز رسمى استالين حمله وسيعى را به جنوب آغاز كرد، كره جنوبى از امريكا تقاضاى كمك كرد، امريكا مسأله را به سازمان ملل برد و تصميم به فرستادن نيروى هاى نظامى به كره جنوبى گرفته شد؛ قطعى شدن چنين تصميمى تنها به اين دليل امكان يافت كه شوروى شوراى امنيت را در اعتراض به رسميت شناخته نشدن دولت كمونيستى چين توسط آن شورا تحريم كرده بود.

رهبران جديد شوروى- اوضاع قديم‌

با مرگ استالين در سال ١٩٥٣، اعضاى پوليت بوروى شوروى (هيئت اجرايى شوروى) نفس راحتى كشيدند، ان ها يك رهبرى اشتراكى تشكيل دادند، قدرت‌