رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢٧ - بازى پايانى در ژاپن هيروشيما

استالين پرسيد: «يعنى شما به ملت امكان شركت در انتخابات آزاد مى‌دهيد؟» استالين پاسخ داد: «البته». روزولت هم پاسخ استالين را باوركرد؛ در ديدار بعدى رهبران در پوستدام منطقه اى واقع در خارج شهر برلين، روزولت چشم از جهان فروبسته بود، و «هرى اس ترومن» رييس جمهور امريكا بود. ترومن به اندازه روزولت تحت تأثير استالين قرار نداشت و زمانى‌كه متوجه قصد استالين براى تشكيل دولت كمونيستى در لهستان و به رغم ميل ملت آن شد، اعتراضات غير مستقيمى را آغاز كرد؛ وقتى صحبت از چگونگى شكست ژاپن پيش آمد، ترومن با نوعى بى اعتنايى عمدى گفت كه امريكا صاحب نوع سلاح هاى پرقدرت است كه مى‌تواند همه چيز را ديگر گون كند؛ استالين چندان تعجب نكرد زيرا جاسوسان او در امريكا قبلًا اطلاعات لازم را در اين مورد به او داده بودند. اما ژاپنى ها چيزى نمى‌دانستند.

بازى پايانى در ژاپن: هيروشيما

جنگ براى گرفتن هر يك از جزاير اقيانوس آرام مستلزم دادن تلفات جانى سنگين از طرف امريكا بود؛ تصرف اوكيناوا كه يك جزيره مانده به كشور ژاپن بود حدود ٥٠٠٠٠ كشته و مجروح همراه داشت؛ ژاپنى ها حمله ويرانگرانه‌اى با كامى كازه ها (حملات انتحارى باهواپيما هاى شكارى) انجام مى‌دادند كه عبارت از كوبيدن هواپيما هاى پر از بنزن با شدت به كشتى هاى امريكايى بود.

امريكايى ها در اين انديشه بودند كه چند هزارنفر ديگر لازم است جان خود را از دست بدهند تا ژاپن از پا درآيد؟ متفقين نيز از رفتار خشن ژاپنى ها با زندانيان آگاه شده بودند و ديگر هيچ كس كمترين احساس همدردى با آن ها نداشت. روس ها با اعلان جنگ به ژاپن موافقت كردند و ضمنا اميدوار به‌