رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٦ - از افريقا برويد بيرون!

مهاجران سفيد پوست قرن هفدهم بودند. دو گروه اصلى عبارت بودند از:

١- آفريكانرها: نوادگان مهاجران هلندى قرن هفدهم كه به نوعى زبان هلندى تكلم مى كردند.

آفريكانرها از سياهان افريقا نفرت داشتند و هيچ اهميتى به رفتار هاى محافظه كارانه‌ى انگليسى ها نمى دادند. آن ها چنان زهر چشمى از انگليسى ها در جنگ انگليس و بوئر گرفته بودند كه نمى‌توان فراموش كرد.

٢- انگليسى ها: مدت ها پس از آفريكانر ها ساكن شدند كه چندان هم مورد علاقه‌ى آن ها نبودند؛ اين گروه بسيار مشتاق حفظ روابط خود با بريتانيا بودند و قوانين نژاد پرستانه‌ى آفريكانر ها به شدت آنان را نگران مى كرد.

افريقاى جنوبى انگليسى به سه دسته تقسيم شده بود:

١- اتحاديه افريقاى جنوبى: در سال ١٩١٠ كه از تركيب مستعمرات قديمى بريتانيا و جمهورى هاى بوئر كه در جنگ انگليس و بوئر شركت داشتند، تشكيل شد. نخست وزير آن يك افريكانر شديدا طرفدار انكليسى ها به نام «ژان كريستيان اسماتز» و مخالف توسعه حزب ناسيواليست به رهبرى «جى بى ام هرتزوگ» بود.

رود زياى جنوبى (زيمبابوه فعلى) در اصل توسط يك شركت متعلق به افريقاى جنوبى انگليسى تشكيل شد. در سال ١٩٢٣ دولت بريتانيا آن را گرفت و به دولت تحت الحمايه‌ى خود مختار تبديل كرد. بر خلاف افريقاى جنوبى با اكثريت جمعيت سفيد پوست خود، تعداد سفيد پوستان ساكن رودزياى جنوبى به سختى به ٥ درصد مى‌رسيد و به همين دليل با هرگونه محدوديت شديد براى كنترل جمعيت سياهان موافق بودند. در سال ١٩٣٣ حزب اتحاد را كه دقيقا چنين سياستى را دنبال مى كرد، تشكيل دادند.

٢- رودزياى شمالى (زامبياى فعلى): در سال ١٩٢٤ دولت بريتانيا اين منطقه‌