رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٥ - از افريقا برويد بيرون!

١٩٢٢: بريتانيايى ها نوعى استقلال به شكل رژيم سلطنتى قانونى به مصر اعطا مى‌كنند، سربازان خود را همچنان در آن جا نگه مى‌دارند، هنوز كانال سوئز را تحت مراقبت (تملك) خود دارند و صاحب حق وتو در تمام تصميم گيرى هاى مجلس مصر هستند.

سعد زغلول حزب خود را به نام" وفد" (هيئت نمايندگى) تشكيل داد كه ياد آور هيئت نمايندگى اوليه ى بود كه قبلا براى ديدار با انگليسى ها به بريتانيا رفته بود. وفد ضد انگليسى باقى ماند اما خيلى زود متوجه شد كه نفرتش از پادشاه مصر بيشتر است؛ حزب وفد براى مقابله با پادشاه از انگليسى ها كمك خواست و اين به معناى رسيدن زمان اجراى تاكتيك معروف" تفرقه بينداز، حكومت كن" انگليسى ها براى كنترل كشور بود.

از افريقا برويد بيرون!

فعال ترين جنبش هاى ملى گرايى افريقا در بين جمعيت هاى سفيد پوست افريقاى جنوبى و رودزيا رشد كرد. همچون تمام ملى گرايان ديگر آنان هم از قوانين استعمارى بيزار بودند، اما موارد مورد اعتراض آنان كاملا فرق داشت.

پس از جنگ جهانى اول هردو كشور بريتانيا و فرانسه مالك سرزمين هايى در افريقا شدند.

فرانسه صاحب توگو و سنگال. و بريتانيا صاحب تانگانيكا (تانزانياى فعلى) شد. اين دو كشور خود را مؤظف به فرمانروايى بر اين" قاره سياه" مى‌دانستند. مهمتر آن كه با گرفتن تانزانيا، رؤياى هميشگى انگليسى ها كه تصاحب تمام سرزمين هاى افريقا از شمال تا جنوب قاره بود به حقيقت پيوست.

شرايط افريقاى جنوبى در مقايسه با ساير نواحى افريقا متفاوت بود، زيرا جمعيت قابل توجهى از سفيد پوستان در آن جا زندگى مى كردند كه نوادگان‌