مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٠٨ - طبقه بیستم

٤. خواجه افضل الدین ترکه. از شاگردان جمال الدین محمود است [١]. صاحب روضات میگوید: فاضل حکیم خواجه افضل الدین محمد بن حبیب اللَّه معروف به ترکه، استاد شیخ ابوالقاسم کازرونی حکیم امامی معروف به نصرالبیان است.

نصرالبیان در کتاب سلم السموات که بخشی از آن در تاریخ حکماست (صاحب روضات از آن کتاب فراوان بهره برده و نقل میکند) درباره استاد خویش گفته است طلوع و شهرت این استاد مابین سالهای ٩٧٠ و ٩٩٠ در بلاد عراق عرب و خراسان بوده است.

٥. حکیم داود بن عمر انطاکی مصری. تنها در نامه دانشوران از این مرد ذکری دیدهایم. وی از اجلّاء فضلاء اطباء و معتبرین حکمای اواخر سده دهم و اوایل سده یازدهم بوده است. مطابق آنچه خودش شرح حال خود را املاء کرده در انطاکیه کور مادرزاد متولد شده، تا هفت سالگی فلج هم بوده است و در همان حال مقدمات را آموخته و قرآن را حفظ کرده و همیشه از خداوند شفای خود و توفیق تحصیل مسألت مینموده است، تا اینکه مسافری از عجم به نام محمد شریف با او برخورد میکند و فلج او را معالجه مینماید و چون هوش و ذکاوت خارق العاده او را میبیند به او منطق و ریاضیات و فلسفه میآموزد. او خود علاقهمند به آموختن زبان فارسی میشود ولی استاد میگوید بهتر است زبان یونانی بیاموزی و جز من کسی در این دیار زبان یونانی نمیداند.

داود بعد به قاهره رفته و طبع مردم آن دیار را به علوم عقلی بیمیل دیده است.

در آخر عمر مجاور بیت اللَّه شده و در سال ١٠٠٨ درگذشته است.

از حفظ و تسلط داود بر متون فلسفی و طبی از قبیلقانون، شفا، اشارات، نجات، حکمة المشرقیه، تعلیقات، محاکمات، مطارحات، رسائل اخوان الصفاکه همواره ملازم این کتب بوده، داستانها آوردهاند.

داود تألیفاتی داشته، از جمله رسالهای در «عشق» تألیف کرده که نامه دانشوران به تفصیل آورده است [٢]