مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٥٣ - نظام اجتماعی

بدو کفشگر گفت کاین من دهم

سپاسی ز گنجور بر سر نهم

بدو کفشگر گفت کای خوب چهر

نرنجی بگویی به بوذرجمهر

که اندر زمانه مرا کودکی است

که بازار او بر دلم خوار نیست

بگویی مگر شهریار جهان

مرا شاد گرداند اندر نهان

که او را سپارم به فرهنگیان

که دارد سر مایه و هنگ آن

فرستاده گفت این ندارم به رنج

که کوتاه کردی مرا راه گنج

بیامد بر شاه بوذرجمهر

کهای شاه نیک اختر خوب چهر

یکی آرزو کرد موزه فروش

اگر شاه دارد به گفتار گوش

فرستاده گفتا که این مرد گفت

که شاه جهان با خرد باد جفت

یکی پور دارم رسیده به جای

به فرهنگ جوید همی رهنمای

اگر شاه باشد بدین دستگیر

که این پاک فرزند گردد دبیر

به یزدان بخواهم همی جان شاه

که جاوید بادا سزاوار گاه

بدو گفت شاهای خردمند مرد

چرا دیو چشم تو را خیره کرد؟!

برو همچنان بازگردان شتر

مبادا کزو سیم خواهیم و زر

چو بازارگان بچه گردد دبیر

هنرمند و با دانش و یادگیر

چو فرزند ما برنشیند به تخت

دبیری ببایدش پیروز بخت

هنر یابد ار مرد موزه فروش

سپارد بدو چشم بینا و گوش

به دست خردمند مرد نژاد

نماند جز از حسرت و سرد باد