مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٠٩ - تفاسیر اهل تسنن

فیض کاشانی در تفسیرصافی بوده و شیخ بهایی بر آن حاشیه نوشته است. بیضاوی معاصر محقق طوسی و علامه حلّی است و در اواخر قرن هفتم درگذشته است.

٧. تفسیر ابن کثیر. مؤلف این تفسیر همان ابن کثیر معروف مورخ است که بیشتر به کتاب تاریخش به نام البدایة و النهایة معروف است. کنیهاش ابوالفداء است. ابن کثیر اصلًا قرشی است. ساکن شام و شاگرد ابن تیمیه بوده است. تفسیرش در قاهره چاپ شده و خودش در سال ٧٧٤ درگذشته است.

٨. الدرّالمنثور تألیف جلال الدین سیوطی که از متبحرترین و پرتألیفترین علمای اسلام است. برخی تألیفات او از قبیل الاتقان فی علوم القرآن از کتب نفیس شمرده میشود. درّالمنثور تفسیر به مأثور است؛ یعنی آیات را با اخبار و روایاتی که در احادیث آمده تفسیر کرده است و از این جهت که جامع احادیث تفسیری اهل تسنن است بینظیر است. درّالمنثور در تفاسیر اهل تسنن از نظر گردآوری احادیث مربوطه در ذیل آیات کریمه نظیر تفسیر برهان است در شیعه.

سیوطی اهل مصر است. گویند در هفت سالگی قرآن را حفظ کرد [١]. در ریحانة الادب هفتاد و نه تألیف از او نام میبرد. وفات سیوطی در ٩١٠ یا ٩١١ واقع شده است.

٩. تفسیر جلالین. این تفسیر تألیف دو نفر است: از حمد تا سوره کهف را که در حدود نصف قرآن است، جلال الدین محمد بن احمد بن ابراهیم محلی که اصلًا اهل یمن است و از اکابر علمای شافعیه است تألیف نمود. جلال الدین محلی در سال ٨٦٤ درگذشت و موفق به اتمام آن نشد. از سوره کهف تا آخر قرآن را جلال الدین سیوطی سابق الذکر به همان سبک جلال الدین محلی تکمیل کرد و از همین رو به «تفسیر جلالین» معروف شد.

تفسیر جلالین بنا به نقل ریحانة الادب [٢] بارها در ایران و مصر و هند چاپ شده است.

١٠. تفسیر قرطبی. مؤلف این تفسیر ابوبکر صائن الدین یحیی بن سعدون اندلسی است که گویند در حدیث و نحو و لغت و تجوید و قرائت و تفسیر از اکابر