مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٩٩ - طبقه چهاردهم

نصیرالدین طوسی در ساختن رصد مراغه بوده و در سال ٦٧٥ درگذشته است.

طبقه چهاردهم

این طبقه را شاگردان خواجه نصیرالدین طوسی تشکیل میدهند:

١. حسن بن یوسف بن مطهر حلّی، معروف به علامه حلّی. هر چند شهرت علامه حلی به فقاهت است اما او مردی جامع بوده، در منطق و فلسفه نیز مهارت کامل داشته و کتب ارزشمندی تألیف کرده است. ما در تاریخچه فقها از این مرد بزرگ که قطعاً از نوابغ تاریخ اسلامی است یاد کردهایم. علامه حلی عرب است و شاگرد کاتبی و خواجه بوده است. در سال ٦٤٨ متولد و در سال ٧١١ درگذشته است.

٢. کمال الدین میثم بن میثم بحرانی، معروف به ابن میثم بحرانی. ادیب و فقیه و فیلسوف بوده است. فلسفه را نزد خواجه نصیرالدین طوسی تحصیل کرده است.

بعضی گفتهاند که خواجه نیز متقابلًا نزد او فقه خوانده است [١]. ابن میثم نهج البلاغه را شرح کرده است. از نظر فلسفی، شرح او بهترین شروح نهج البلاغه شمرده شده و اخیراً در پنج جلد چاپ شده است. ابن میثم در سال ٦٧٨ یا ٦٧٩ و یا بنا بر تحقیق صاحب الذریعه در سال ٦٩٩ درگذشته است [٢] ٣. قطب الدین محمود بن مسعود بن مصلح شیرازی، معروف به قطب الدین شیرازی.

در منطق شاگرد کاتبی قزوینی و در حکمت و طب (کلیات قانون) شاگرد خواجه نصیرالدین طوسی بوده است. قانون بوعلی و حکمة الاشراق سهروردی را شرح کرده است و خود کتابی به فارسی در اقسام حکمت نوشته که به نام درة التاج معروف است و اخیراً چاپ شده است. هر سه کتاب نامبرده با ارزش است. شهرت بیشتر او در جوّ فلسفی به واسطه شرح حکمة الاشراق است. با خواجه نصیرالدین طوسی در کار رصد مراغه همکاری داشته است. در سال ٧١٠ یا ٧١٦ درگذشته است [٣] ٤. حسن بن محمد بن شرفشاه علوی حسینی استرآبادی، معروف به ابن شرفشاه.