مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٣٣ - تمدن ایران

دانشگاه جندی شاپور یکی از مراکزی بود که به تمدن اسلامی کمک کرد و به آن خدمت نمود.

ویل دورانت درباره هنر ساسانی میگوید:

«از ثروت و جلال شاپورها، قبادها و خسروها چیزی جز بقایای هنر دوران ساسانی بجا نمانده است، اما همین مقدار کافی است که ما را از دوام و قابلیت انعطاف هنر ایران از زمان داریوش کبیر و پرسپولیس تا دوران شاه عباس کبیر و اصفهان به شگفت آورد.» [١]

درباره نساجی آن عهد میگوید:

«صنعت نساجی ساسانیان از طرحهای نقاشی، مجسمه سازی، سفال سازی و سایر اشکال تزیینی بهرهمند شد. پارچههای حریر، مطرّز، دیبا و دمشقی، گستردنیها، روپوشهای صندلی، سایبانها، چادرها و فرشها با حوصله بسیار و مهارت بافته و آنگاه به گونه رنگهای زرد، آبی و سبز رنگ آمیزی میشدند.» [٢]

درباره صنعت سفال سازی میگوید:

«از سفالینههای زمان ساسانیان جز قطعاتی که برای استفاده روزمره ساخته شده بود چیزی بجا نمانده است، معهذا صنعت سفالینه سازی در دوران هخامنشیان بسیار پیش رفته بود و ظاهراً در سلطنت ساسانیان نیز تا حدی ادامه یافت و بعد از غلبه اعراب تکمیل شد.» [٣]

ویل دورانت مدعی است که:

«بر روی هم هنر ساسانیان نمایاننده بازخیزی از چهار قرن انحطاط دوران اشکانیان است. اگر ما به قید احتیاط از بقایای آن قضاوت کنیم باید بگوییم که در کمال و عظمت به پای هنر دوران هخامنشی نمیرسد.

همچنین از حیث ابداع، ریزه کاری و ذوق با هنر ایران بعد از اسلام برابری نتواند کرد.»

ویل دورانت در خاتمه این فصل میگوید: