فلسفۀ تاریخ ط-صدرا
(١)
ترکیب جامعه
١٣ ص
(٢)
اجتماعی بودن انسان
١٤ ص
(٣)
نقش انسان در تکامل تاریخ
١٥ ص
(٤)
نظریه « اقتصاد، قوه محرکه تاریخ »
١٥ ص
(٥)
چگونگی ترکیب جامعه
١٦ ص
(٦)
نظریه اول ترکیب اعتباری
١٦ ص
(٧)
نظریه دوم ترکیب ماشینی
١٧ ص
(٨)
نظریه سوم ترکیب اتحادی و انضمامی
١٩ ص
(٩)
نظریه چهارم ترکیب مخصوص به خود
٢١ ص
(١٠)
کلام علامه طباطبایی
٢٤ ص
(١١)
جامعه از نظر قرآن
٢٦ ص
(١٢)
اجتماعی بودن انسان
٢٨ ص
(١٣)
آیات دالّ بر اجتماعی بودن انسان
٢٨ ص
(١٤)
1 آیه سوره حجرات
٢٨ ص
(١٥)
2 آیه سوره زخرف
٣٢ ص
(١٦)
اختلاف استعدادها
٣٣ ص
(١٧)
آیات دالّ بر حقیقی بودن ترکیب جامعه
٣٧ ص
(١٨)
1 آیاتی که در آنها مخاطب امت است
٣٧ ص
(١٩)
2 آیاتی که برای امتها سنت و قانون قائل است
٣٨ ص
(٢٠)
3 آیات دیگر
٣٩ ص
(٢١)
پاسخ به یک اشکال
٤٢ ص
(٢٢)
تعبیر شیخ بهایی
٤٤ ص
(٢٣)
اصالت یا اعتباریت جامعه - وحدت جامعه انسانی
٤٧ ص
(٢٤)
مقایسه با نظریه دورکهیم
٤٨ ص
(٢٥)
1 حقیقی یا اعتباری بودن افراد
٤٨ ص
(٢٦)
2 هدفدار بودن یا نبودن جامعه
٥٠ ص
(٢٧)
فطرت انسانی
٥١ ص
(٢٨)
سه عامل سازنده شخصیت انسان
٥٣ ص
(٢٩)
جامعه انسانی در مجموع متکامل است
٥٥ ص
(٣٠)
آیات دالّ بر استقلال فرد
٥٨ ص
(٣١)
1 آیه سوره نساء
٥٨ ص
(٣٢)
2 آیه سوره رعد
٥٩ ص
(٣٣)
وحدت جامعه انسانی
٦٢ ص
(٣٤)
ناسیونالیسم و انترناسیونالیسم
٦٣ ص
(٣٥)
اسلام و ناسیونالیسم
٦٧ ص
(٣٦)
جامعه و نظریه فطرت
٧٠ ص
(٣٧)
ریشه ثبات اخلاق فطرت است
٧٢ ص
(٣٨)
نظریه اصالت هویتهای اجتماعی
٧٣ ص
(٣٩)
فطرت، ریشه هویت فردی و اجتماعی انسانی
٧٥ ص
(٤٠)
توضیح بیشتر نظریه فطرت
٧٨ ص
(٤١)
تفاوت نظریه مارکس و نظریه فطرت درباره هویت جامعه
٨٠ ص
(٤٢)
جامعه واحد انسانی
٨٢ ص
(٤٣)
احتمالات درباره آیه سوره حجرات
٨٣ ص
(٤٤)
مسئله اکثریت آراء
٨٦ ص
(٤٥)
تاریخ در قرآن
٩٥ ص
(٤٦)
علم تاریخ
٩٥ ص
(٤٧)
سه نوع علم تاریخ
٩٥ ص
(٤٨)
1 علم به وقایع گذشته
٩٥ ص
(٤٩)
2 تاریخ علمی
١٠٠ ص
(٥٠)
تاریخ و قانون کلی
١٠٢ ص
(٥١)
3 فلسفه تاریخ
١٠٥ ص
(٥٢)
ویژگیهای تاریخ علمی
١٠٧ ص
(٥٣)
اعتبار تاریخ نقلی
١٠٩ ص
(٥٤)
آیا جامعه ضابطه کلی دارد؟
١١١ ص
(٥٥)
تفاوت ضرورت و جبر
١١٢ ص
(٥٦)
تاریخ علمی مبتنی بر طبیعت داشتن جامعه است
١١٤ ص
(٥٧)
آیا تاریخ، ماتریالیست است یا ایده آلیست یا رئالیست؟
١١٥ ص
(٥٨)
نظریه درست
١١٦ ص
(٥٩)
اسلام و نیازهای مادی
١١٧ ص
(٦٠)
نتیجه
١١٩ ص
(٦١)
دعوتهای اسلام
١٢٤ ص
(٦٢)
آیاتی که روی معنویات تکیه کرده است
١٢٤ ص
(٦٣)
آیات سوره نساء
١٢٧ ص
(٦٤)
آیاتی که بر رضوان الهی تکیه کرده است
١٣٠ ص
(٦٥)
آیات نصرت خدا
١٣٣ ص
(٦٦)
آیات سوره حج
١٣٥ ص
(٦٧)
مَطلع دعوت پیغمبر اسلام
١٣٧ ص
(٦٨)
مادیت تاریخ از نظر قرآن
١٤٠ ص
(٦٩)
بیان طرفداران مادیت تاریخ
١٤٠ ص
(٧٠)
تقسیم جامعه به دو طبقه با دو طرز فکر
١٤٢ ص
(٧١)
پیدایش تضاد
١٤٣ ص
(٧٢)
مذهب از نظر مادیت تاریخ
١٤٤ ص
(٧٣)
قطب بندیهای اجتماعی در قرآن از نظر قائلین به مادیت تاریخ
١٤٦ ص
(٧٤)
ردّ این نظریه
١٤٧ ص
(٧٥)
دعوت انبیای گذشته
١٤٩ ص
(٧٦)
صحنه سحره فرعون
١٥١ ص
(٧٧)
فرزدق و هشام
١٥٣ ص
(٧٨)
آیات سوره طه
١٥٣ ص
(٧٩)
موانع پذیرش دعوت
١٥٥ ص
(٨٠)
1 گناه
١٥٥ ص
(٨١)
2 عادت اجتماعی
١٥٧ ص
(٨٢)
معرفی ضدها
١٥٨ ص
(٨٣)
خاستگاه مذهب
١٦٠ ص
(٨٤)
خاستگاه مذهب از نظر ماتریالیستها
١٦١ ص
(٨٥)
نظریه درست
١٦٣ ص
(٨٦)
مترَف بودن، یک مانع اخلاقی و اجتماعی
١٦٥ ص
(٨٧)
سه گروه در مقابل دعوت پیامبران
١٦٧ ص
(٨٨)
توضیح نظریه فطرت
١٧٠ ص
(٨٩)
آیه استضعاف
١٧٤ ص
(٩٠)
آیا آیه یک اصل کلی را بیان می کند؟
١٧٦ ص
(٩١)
آیات دیگر
١٨٠ ص
(٩٢)
دو نوع استکبار
١٨١ ص
(٩٣)
آیات استکبار
١٨٢ ص
(٩٤)
بررسی آیات استضعاف و استکبار
١٨٦ ص
(٩٥)
سه گونه توجیه آیات
١٨٧ ص
(٩٦)
آیاتی که شامل استضعاف و استکبار است
١٩٢ ص
(٩٧)
ملامت مستضعفین
١٩٤ ص
(٩٨)
دو گونه مستضعف
١٩٧ ص
(٩٩)
محاکمه میان مستکبر و مستضعف
١٩٧ ص
(١٠٠)
ریشه فسادها، مترفین
٢٠٠ ص
(١٠١)
آیات سوره غافر
٢٠٢ ص
(١٠٢)
مذهب و گرایشهای مذهبی از نظر قرآن
٢٠٩ ص
(١٠٣)
نظریات اجتماعی درباره مذهب
٢٠٩ ص
(١٠٤)
1 مذهب زاییده روح جمعی جامعه است
٢٠٩ ص
(١٠٥)
2 نظریه مارکسیسم
٢١٠ ص
(١٠٦)
3 نظریه برخی ماتریالیستها
٢١٢ ص
(١٠٧)
4 نظریه قرآن
٢١٤ ص
(١٠٨)
قرآن به دو مذهب قائل است
٢١٦ ص
(١٠٩)
منشأ شرک
٢١٧ ص
(١١٠)
شکستن حریم توحید
٢١٩ ص
(١١١)
قوّت نیروی عادت
٢٢٠ ص
(١١٢)
فساد عمل، ریشه دیگر شرک
٢٢٢ ص
(١١٣)
رسالت ادیان الهی
٢٢٢ ص
(١١٤)
معنی « دین »
٢٣٥ ص
(١١٥)
چهار معنی برای « دین »
٢٣٥ ص
(١١٦)
« دین » در قرآن
٢٣٧ ص
(١١٧)
بازگشت چهار معنی به یک معنی
٢٤٣ ص
(١١٨)
بررسی
٢٤٦ ص
(١١٩)
هدف اصلی انبیا
٢٥٦ ص
(١٢٠)
چند مفهوم مذهبی تاریخی
٢٦٢ ص
(١٢١)
معنی اسلام
٢٦٢ ص
(١٢٢)
معنی ایمان
٢٦٣ ص
(١٢٣)
معنی اهل کتاب
٢٦٥ ص
(١٢٤)
شرک تاریخی و شرک خفی
٢٦٦ ص
(١٢٥)
معنی کافر
٢٦٧ ص
(١٢٦)
معنی منافق
٢٧٠ ص
(١٢٧)
گروههای چهارگانه در مقابل امیرالمؤمنین علیه السلام
٢٧٢ ص
(١٢٨)
خوشبینی و بدبینی به جهان و انسان
٢٧٩ ص
(١٢٩)
فیلسوفان گریان
٢٨٠ ص
(١٣٠)
صادق هدایت، پیام آور خودکشی
٢٨١ ص
(١٣١)
فکر ثنوی
٢٨٣ ص
(١٣٢)
نظریه درست
٢٨٣ ص
(١٣٣)
نظریه مارکسیسم
٢٨٥ ص
(١٣٤)
خوشبینی قرآن به تاریخ
٢٩٠ ص
(١٣٥)
غلبه صلاح بر فساد در جامعه ها
٢٩٣ ص
(١٣٦)
داستان عالِم و صدر اعظم
٢٩٥ ص
(١٣٧)
1 نبرد حق و باطل در قرآن
٢٩٨ ص
(١٣٨)
تقریر مطلب به زبان حکمت الهی
٢٩٩ ص
(١٣٩)
نگاه مارکسیسم به تاریخ
٣٠٠ ص
(١٤٠)
ایراد وارد بر مورخان ماتریالیست
٣٠٣ ص
(١٤١)
تعبیر علّامه طباطبایی
٣٠٥ ص
(١٤٢)
جنگ حق و باطل در قرآن
٣٠٥ ص
(١٤٣)
1 آیه 17 سوره رعد
٣٠٦ ص
(١٤٤)
سه نکته موجود در آیه
٣٠٧ ص
(١٤٥)
الف باطل به تبع حق پیدا می شود و با نیروی حق حرکت می کند
٣٠٧ ص
(١٤٦)
ب زوال باطل و بقای حق
٣٠٨ ص
(١٤٧)
ج نمود داشتن باطل
٣٠٨ ص
(١٤٨)
2 آیه 18 سوره انبیاء
٣١٠ ص
(١٤٩)
2 نبرد حق و باطل در قرآن
٣١٧ ص
(١٥٠)
3 آیات اول سوره محمد صلی الله علیه و آله
٣١٧ ص
(١٥١)
نکته
٣٢٠ ص
(١٥٢)
آیاتی که حاکی از تعزّز و بی نیازی اسلام است
٣٢٤ ص
(١٥٣)
فرق ضرورت ناشی از اختیار و ضرورت حاکم بر اختیار
٣٢٨ ص
(١٥٤)
آیات سوره نساء
٣٣١ ص
(١٥٥)
آیات سوره روم
٣٣٢ ص
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص

فلسفۀ تاریخ ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣١٩ - ٣ آیات اول سوره محمد صلی الله علیه و آله

چه جدید- گاهی یک طرف بیشتر میزند و کمتر میخورد و دیگری بیشتر میخورد و کمتر میزند ولی آن طرف هنوز از تحرک نیفتاده؛ یک وقت میرسد به مرحلهای که دیگر از تحرک میافتد. وقتی که در زبان عربی بگویند: «اثْخَنَهُ الْمَرَضُ» یا بگویند:

«اثْخَنَهُ الْجِراح» مقصود این است که بیماری، او را از تحرک انداخته، سنگینش کرده و از پا درآورده، یا جراحتْ او را از پا درآورده است.

وقتی که به این مرحله رسید، از کشتن دست بردارید: فَشُدُّوا الْوَثاقَ پس بندها را محکم کنید یعنی آنوقت دیگر اینها را زنده به اسارت بگیرید. فَامّا مَنّاً بَعْدُ وَ امّا فِداءً بعد که به اسارت گرفتید یکی از دو کار را خواهید کرد: یا بر آنها منّت میگذارید و بدون اینکه نقدی یا نفْسی از آنها بگیرید (یعنی مبادله) آزادشان میکنید و یا در مقابلِ آزاد شدن، فدیهای میگیرید، پولی یا اگر اسیری در دست آنها دارید میگیرید. یا منّت خواهید گذاشت و یا اینکه فدا از آنها خواهید گرفت. حَتّی تَضَعَ الْحَرْبُ اوْزارَها تا اینکه جنگ، سنگینی خودش را به زمین نهد. این گونه که معمولًا مفسرین میگویند سنگینی جنگ یعنی سلاحهای جنگ. مقصود این است: تا وقتی که مردان جنگی اسلحه را به زمین بگذارند و کار جنگ بکلی خاتمه یابد. ذلِک مطلب این است. وَ لَوْ یشاءُ اللَّهُ لَانْتَصَرَ مِنْهُمْ خدا که فرمان میدهد، اگر بخواهد، خود میتواند بدون دخالت انسانها از کافران انتقام بگیرد ولی اینجا مطلب چیز دیگری است و آن این است که انسانها باید بعضی به بعض دیگر آزمایش شوند.

به دست شما باید چنین کاری بشود. وَلکنْ لِیبْلُوَا بَعْضَکمْ بِبَعْضٍ برای این است که بعض شما را به بعض دیگر مورد امتحان و آزمایش قرار بدهد، یعنی کافر را به مؤمن و مؤمن را به کافر، هر دو.

حال تکلیف آن کسانی که در جنگ کشته میشوند چه میشود؟ کأنه اینجا جای یک سؤال هست و آن سؤال این است که درست است، کافران اعمالشان همه تباه و هدر رفته است؛ مؤمنین، کسانی از آنها که در جنگ پیروز میشوند هدر رفته نیستند، به نتیجه رسیدهاند؛ ولی در میان مؤمنین یک عده هم هستند که در خلال جنگ کشته میشوند، آیا آنها را ما باید هدر رفته حساب کنیم؟ میفرماید: وَ الَّذینَ قُتِلوا فی سَبیلِ اللَّهِ فَلَنْ یضِلَّ اعْمالَهُمْ. کسانی که در راه خدا کشته شدهاند (شهید شدهاند) خدای متعال اعمال آنها را هرگز هدر نخواهد داد. این قاعده کلی است و عمومیت دارد، چون همین طوری که مفسرین گفتهاند «وَ الَّذینَ قُتِلوا» اشاره به یک گروه معین نیست، یعنی همه کسانی که در راه خدا کشته میشوند، چه در گذشته، چه در حال و چه در آینده.