فلسفۀ تاریخ ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥١ - صحنه سحره فرعون

بیشتر تکیه روی ثَوابَ الْاخِرَة است. پس تنها روی مسائل مادی دنیوی تکیه نکرده است.

- در اینجا آیا منظور از ثواب دنیا جنبههای مادی است یا اینکه منظور این است که در این دنیا معزّز باشند؟

استاد: البته ممکن است که همه اینها [منظور باشد.] حالا حداکثر عرض میکنیم که ثواب دنیا معلوم نیست تنها ثواب اقتصادی باشد. درست میگویید؛ یعنی پاداشهایی که شامل زندگی دنیایشان میشود.

صحنه سحره فرعون

یا صحنه سحره فرعون که خیلی عجیب است. سوره اعراف، آیات ١١٣ تا ١٢٦ راجع به داستان موسی و فرعون و جمع کردن سحره است تا اینکه موسی آن عصای خودش را انداخت. آنها که خودشان اهل فن بودند فهمیدند این قضیه قضیه دیگری است و این مسئله مسئله جادوگری نیست و آن دعوی که موسی میکند راست است؛ یعنی یکمرتبه در آنجا عامل روحی و فطری دخالت کرد و این سحره که جزء عمله و اکره فرعون و نان خور و از حواشی فرعون بودند، در همان جا بدون اینکه پنهان کنند: فَغُلِبوا هُنالِک وَ انْقَلَبوا صاغِرینَ. وَ الْقِی السَّحَرَةُ ساجِدینَ. قالوا امَنّا بِرَبِّ الْعالَمینَ [١]. به زمین افتادند و سجده کردند، گفتند به ربّ العالمین ایمان آوردیم رَبِّ موسی وَ هارونَ [٢] همان خدایی که موسی و هارون معرفی میکنند. قالَ فِرْعَوْنُ امَنْتُمْ بِهِ قَبْلَ انْ اذَنَ لَکمْ انَّ هذا لَمَکرٌ مَکرْتُموهُ فِی الْمَدینَةِ. فرعون گفت: از من اجازه نگرفتید ایمان آوردید؟ مگر کاری بدون اجازه من میشود؟! این حقهای بوده، نقشهای بوده که شما قبلًا کشیدهاید که موسی بیاید و ... میخواست به مردم بگوید که همان جادو بود، اینها قبلًا توطئه و به نفع موسی تبانی کردند و الّا میتوانستند جادوی موسی را شکست بدهند. انَّ هذا لَمَکرٌ مَکرْتُموهُ فِی الْمَدینَةِ لِتُخْرِجوا مِنْها اهْلَها شما هم با اینها همدست هستید، خواستید که مردم را (به توده و عامه