فلسفۀ تاریخ ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٢٩ - رسالت ادیان الهی

اینها همه باید به جهنم بروند!

اگر فطرت [کسی] پاک باشد او در واقع و نفس الامر خداپرست است، خودش هم نمیداند.

وقتی که به حد شعور ظاهر و به مرحله استقلال برسد، برای او اتمام حجت شده، چون مکتب مخالف هم بر او عرضه شده است. آنوقت «آری یا نه، آیا آن را باید قبول کرد یا این را» مطرح میشود که اندکی مشکل میشود، چون مکتب به او عرضه شده است.

- در آیه «لَکمْ دینُکمْ وَ لِی دینِ» دین یعنی چه؟

استاد: آن راه پرستشی که آنها داشتند، آن عبادتی که میکردند و مراسمی که داشتند ...

- چون یک نظریهای هست در مسئله دین که مخصوصاً جدیداً ابراز میشود و آن اینکه دین یعنی نظام، دین را اصلًا از نظر ریشه لغت به کلمه نظام معنی کردهاند؛ نظامی که همه شئون زندگی انسانی را دربر بگیرد آن دین است.

استاد: آن دین حقیقی است.

- به هرحال آنهایی هم که شرک داشتند به یک نظامی معتقد بودند.

استاد: ولی به نظامی که غیر از آن نظامی بود که نظام واقعی بود.

- میخواهم این را خدمتتان عرض کنم که اگر ما آن دین شرک را بگوییم نظام شرک، آنوقت همه حرف انبیا این میشود که آن نظام شرک را از بین ببرند و نظام توحید و اسلامی را جایگزین آن نظام کنند.

استاد: نه، اینطور نیست. ما نداریم که لفظ دین دلالت بر مفهوم نظام بکند. لفظ