پس [از نظر این گروه] مذهب در عین اینکه خاستگاه مادی و طبقاتی دارد اما مانند هر روبنای دیگر دو ماهیت دارد یعنی ما دو گونه مذهب داریم متضاد با یکدیگر. همین طوری که شما قبول کردید که ما فلسفههای متضاد داریم، مذهبهای متضاد هم داریم، و اساساً شرک در قرآن از مقوله مذهب است نه از مقوله لامذهبی.

این سخن راست است؛ شرک در قرآن لامذهبی نیست، مذهب است. اینها میگویند که انبیا هیچ وقت با لامذهبی مبارزه نکردهاند. شما در کجا میتوانید پیدا کنید که انبیا با لامذهبی مبارزه کرده باشند. انبیا با مذهب حاکم مبارزه کردند و اساساً مبارزه با لامذهبی، اینکه نقش مذهب مبارزه با لامذهبی باشد خدعه مذهب حاکم است. وقتی که میخواهد مذهب محکوم را از وظیفه و رسالتی که دارد یعنی مبارزه طبقاتی با طبقه استضعافگر- که آن طبقه استضعافگر هم از خودش مذهبی دارد- بازدارد و مسیر مبارزه مذهب را که باید علیه آن طبقه باشد منحرف کند میآید مسئله لامذهبی را طرح میکند و میگوید مذهب باید علیه لامذهبی بجنگد. نه، مذهب نباید علیه لامذهبی بجنگد. کجای قرآن دارد که مذهب باید علیه لامذهبی بجنگد؟ این مفاهیم متافیزیکی که برای مذهب درست کردهاند و در مقابلش مفاهیم دیگری و این جنگها را ساختهاند همه ساختگی است. ممکن است که لامذهبی برخلاف هدف و رسالت مذهب که برقراری عدالت است نباشد و احیاناً ممکن است همکار با مذهب باشد.

بنابراین ما دو نوع مذهب داریم: مذهب برخاسته از طبقه مستضعف که در این مذهب از این مفاهیمی که قبلًا گفتیم چیزی وجود ندارد؛ برعکس، مفاهیم حرکت زا و حرکت آفرین در آن وجود دارد. دعوت به جهاد میکند، دعوت به قیام میکند، دعوت به امر به معروف و نهی از منکر میکند، دعوت به مبارزه با ظلم میکند؛ یعنی مذهب پیشرو و حرکت آفرین. [و دیگر، مذهب برخاسته از طبقه استضعافگر.] این مذهب یا از اول اختراع طبقه حاکم است، چنانکه درباره مذهب زردشت این حرف را میزنند. مذهب زردشت از اول و مطابق متن اصلی آن در کنار پادشاهان بوده یعنی اساس این مذهب بر تقدیس ملوکیت و تقدیس و تثبیت وضع طبقاتی جامعه است. ولی همه مذاهب را مثل مذهب زردشت نباید توجیه کرد. مذهب برخاسته از طبقه استضعافگر یا اختراعش در دامن طبقه حاکمه بوده مثل مذهب زردشت، یا اختراعش در دامن این طبقه نبوده، در اصل یک مذهب طبقه محکوم بوده ولی بعد که به دست طبقه حاکم افتاده مسخ شده است.