ارث زوجه - دانش، محمدحسن - الصفحة ٣١٦
«كما أنّه ورد التفصيل فيها بين قيمة البناء وعين التربة» [١] همچنانكه در روايات حرمان بين قيمت بنا و عين زمين تفصيل داده شده است.
مناقشه بر جواب سوم مجيب
اين جواب نيز همچون جواب دوممجيب، هيچ ارتباطى به اشكال مستشكل ندارد؛ زيرا مستشكل فرمود: «اگر روايات نافيه را بر موردى كه زوجه ولد ندارد، حمل كنيم، چنين حملى از موارد حمل بر فرد نادر است». حال ارتباط جواب يادشده با آن اشكال متقدم معلوم نيست.
چهارمين جواب از فقيه معاصر در «مجلهى فقه اهل بيت (ع)»
به اصل كلام ايشان توجه نماييد:
«وعدم مركوزيّة العمل به فى ذات الولد حتى من قبل أصحاب الائمّة (ع)» [٢] و اينكه عمل به روايات نافيه درباره زوجه داراى فرزند، حتى از جانب اصحاب ائمه (ع) در ابتدا به ذهن نمىآمده است.
مناقشه بر جواب چهارم مجيب
در اين مناقشه شايسته است از مجيببپرسيم كه:
\* اولًا: شما از كجا، فهماصحاب ائمه (ع) كه در ذات ولد، به اين روايات عمل نكردهاند، را كشف كردهايد؟
\*______________________________
(١). ر. ك. به: مجله فقه اهل بيت، رساله ميراث الزوجة من العقار، آيت اللّه سيد محمود هاشمى شاهرودى، شماره ٤٦ ص ٢٨
(٢). ر. ك. به: همان، شماره ٤٦ ص ٢٨.