ارث زوجه - دانش، محمدحسن - الصفحة ١٩٠

معصوم (ع) نشنيده است.

«و ... قلنا: فى أوّل الحديث انّه زعمه انّه سمعه من الامام (ع)» [١]

و در ابتداى حديث يادآور شديم كه او گمان كرده، آن را از امام (ع) شنيده است.

\* مشكل سوم: مضاف بر اينكه، شخص «محمد بن سنان» كه درباره او گفته شده، از غاليان بوده؛ فقيه رااز اعتماد به روايت او منع مى‌كند. به عنوان نمونه از جناب «صفوان بن يحيى» درباره «محمد بن سنان» نيز نقل شده كه او با كنايه «محمد بن سنان» را غالى ياد كرده است:

«مضافاً الى انّ الاعتماد برواية محمد بن سنان الّذى قيل فى حقّه انّه غال، و نقل عن صفوان قد يريد أن يطير- كناية عن الغلوّ- فمنعناه.» [٢]

علاوه بر اينكه اعتماد به روايت محمد بن سنان كه درباره وى گفته شده، غالى است و از صفوان نقل شده كه گاهى فال بد مى‌زد- كنايه از غلو- لذا منعش كرديم.

مرحوم نجاشى (رحمه الله) سخن «صفوان بن يحيى» را درباره «محمد بن سنان» چنين نقل مى‌نمايد:

«محمد بن سنان أبو جعفر الزاهرى فقال صفوان: إن هذا ابن سنان لقد هم أن يطير غير مرة فقصصناه حتى ثبت معنا و هذا يدل على اضطراب كان و زال». [٣]

محمد بن سنان ابو جعفر زاهرى؛ صفوان درباره وى گفت: اين ابن سنان تلاش كرد و مى‌خواست كه چند بار فال بد بزند- كنايه از اينكه مى‌خواست غلو كند- پس براى او مسائل را بازگو كرديم تا اينكه مثل ما شد- كنايه از اينكه اعتقادش تصحيح شد- و اين نشان‌

[١]. ر. ك. به: همان‌

[٢]. ر. ك. به: همان‌

[٣]. ر. ك. به: رجال‌نجاشى، ص: ٣٢٨.