ارث زوجه - دانش، محمدحسن - الصفحة ٣٦٧

قابل قبول است.

چهارمين مناقشه بر اشكال اول بعض الفقهاء

\* اولًا: ذكر برخى از اين نكات، از ايشانبسيار عجيب و تعجب آميز است؛ چوندر بعضى از كلمات اهل سنّت نيز همين ايراد وجود دارد؟! چه اينكه آن‌ها در اعتراض بهاماميّه مى‌گويند: شمابا اين نظر، «رُبع» و «ثُمنى» كه خداوند متعال (جل جلاله) براى زوجه قرار داده، را تغيير مى‌دهيد؟!

ثانياً: در كلمات ايشان، استدلالى نهفته است كه در ضمن يك سؤال و جواب به آن خواهيم پرداخت:

- سؤال: ايشان مى‌فرمايند: چنانچهقائل شويم، زوجه از زمين خانه مسكونى يا مطلق اراضى محروم است، سهامى كه خداوند (جل جلاله) معيّن كرده، بهم مى‌خورد؛ زيرا پروردگارمتعال (جل جلاله) فرموده است: وَ لَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ‌ [١]

بنابراين:

\* اگر «مِمَّا تَرَكْتُمْ» را جميع ماترك در نظر بگيريم، «ربع» يك اندازه‌ى خاصى مى شود.

\* اگر «مِمَّا تَرَكْتُمْ» را بدون عقار در نظر بگيريم، «ربع» كمتر مى‌شود!

\* اگر بخواهيم فتواى مشهور را حفظ كرده و بگوييم زوجه‌

\* از «ربع» يا «ثمن» در سياق منقولات ارث مى‌برد، سهم زوجه كم مى‌شود! به عبارت ايشان توجه فرماييد:

«وفى ان سهم الزوج والزوجة انما هو من السهام المؤكدة التى لا يمكن ان ينقص عما حدد فى القرآن من‌النصف والربع والثمن وان اللّه قد ادخل الزوج والزوجة على جميع‌

[١]. سوره مباركه نساء، آيه شريفه ١٢.