ارث زوجه - دانش، محمدحسن - الصفحة ١٢٩

ج. لغات روايت‌

- عَقار: به معناى «ارض»، «ضياع» و «نخل» آمده است.

جوهرى در كتاب «الصحاح فى اللغة» مى‌نويسد:

«والعَقارُ بالفتح: الارض والضِياع والنخل ومنه قولهم: ماله دارٌ ولا عقار. ويقال أيضاً: فى البيت عَقارٌ حسنٌ، أيمتاعٌ» [١]

عقار به فتح: به معناى زمين، مزارع و نخل آمده و هنگامى كه مى‌گويند: نه خانه‌اى دارد و نه عقارى، مراد همين است و همينطور گفته شده در خانه عقارى نيكوست يعنى متاعش نيكوست.

ابن منظور در كتاب «لسان العرب» مى‌نويسد:

«والعَقْرُ والعَقارُ المنزل والضَّيْعةُ ... وخص بعضهم بالعَقار النخلَ ... وفى الحديث «مَن باع داراً أَوعَقاراً» قال العَقارُ بالفتح الضَّيْعة والنخل والارض و نحو ذلك ... وقالت أُمسلمة لعائشة عند خروجها إِلى البصرة «سَكَّنَ الله عُقَيْراكِ فلا تُصْحِريها» أَى أَسكَنَكِ الله بَيْتَك وعقَارَك وسَتَرَكِ فيه فلا تُبْرِزيه ... وعَقَار البيت متاعُه ونَضَدُها لذى لايُبْتَذلُ إِلَّافى الاعْيادِ ...» [٢]

«عقر و عقار به معناى منزل و مزرعه آمده است ... «بعضى گفته‌اند كلمه عقار به معناى نخل است و اختصاص به آن دارد» ... در حديث آمده كسى كه بفروشد خانه‌اى يا زمينى را گويند عقار به فتح عين همان زمين كشاورزى و نخل و زمين و امثال ذلك است ... « [در حديثى آمده است كه‌] ام سلمة زمانى كه عايشه با خوارج عليه امام‌

على (ع) به سمت بصره حركت كرد به او گفت: خداوند تو را در زمين و خانه‌ات محفوظ نگاه داشت اين [حفاظت‌] را باز و آشكار نكن» ... [كلمه‌ى‌] عقار وقتى به بيت اضافه مى‌شود به معناى متاع خانه مى‌شود و وسائل و متاع خانه‌اى كه جمع شده و پخش نمى‌شود مگر در اعياد.

[١]. ر. ك. به: الصحاح فى اللغة، جوهرى، ج ١ ص ٤٨٥

[٢]. ر. ك. به: لسان العرب، ابن منظور، جلد ٤ ص ٥٩١ ذيل ماده عقر.