وجود شريفايشان روايت كرده‌اند؛ اماميّه رواياتياز ائمه‌ى طاهرين (ع) در دست دارد كه مى‌فرمايند: «زوجه از بعض ما ترك زوج ارث نمى‌برد»؛ البته اين روايات را ائمه‌ى ما (ع) از پيامبر اسلام (ص) نقل كرده و به آن عمل كرده‌اند؛ لذا آل پيامبر (ع) در اين مسئله، با نظر شما ناصبيون و حنفيون مخالف‌اند و اساساً اين چه نوع اجماعى است كه در ميان امّت اسلاميمنعقد شده و شيعه از آن خارج است؟!

اصل پاسخ شيخ (رحمه الله) چنين است:

«فيقال له: لسنا نحصل منك إلا على الاحالات الباطلة و الحكايات المدخولة، مِنْ أَيْنَ زَعَمْتَ أَنَّ الشِّيعَةَ خَالَفَتِ الْأُمَّةَ فِى مَنْعِهَا النِّسَاءَ مِنْ مِلْكِ الرِّبَاعِ عَلَى وَجْهِ الْمِيرَاثِ مِنْ أَزْوَاجِهِنَّ وَ كَانَ آلُ مُحَمَّدٍ (ع) يَرْوُونَ ذَلِكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ (ص) وَ يَعْمَلُونَ بِهِ [وراثة لسنته فيه‌] فَأَىُّ إِجْمَاعٍ يَخْرُجُ مِنْهُ الْعِتْرَةُ [الطَّاهِرَةُ (ع)] وَ شِيعَتُهُمْ لَوْلَا عِنَادُكَ وَ عَصَبِيَّتُك».

پس به او [ابوالعباس حنفى‌] گفته مى‌شود: از سخنان تو براى ما هيچ نفعى حاصل نشد مگر ارجاعات باطله و احاديث جعلى داخل شده در دين؛ شما از كجا گمان كردى كه شيعه در مسئله‌ى ممنوعيت ارث زنان از ملك رباع و زمين از همسرانشان با امت اسلامى مخالفت كرده؛ در حاليكه اهل بيت (ع) و شيعيان اين مطلب را از رسول خدا (ص) روايت كرده و به آن عمل مى‌كنند [همان‌گونه كه سنّت ايشان نيز چنين بوده است‌] پس اگر دشمنى و تعصب ندارى؟ [بگو كه‌] اين چه اجماعى است كه اهل بيت پيامبر (ع) و شيعيان ايشان از آن خارج مى‌شوند؟! [و در دائره آن قرار ندارند؟!]

همان‌طور كه از استدلال اين عالم حنفى بر مى‌آيد آن‌هامى‌گويند: «شيعه خلاف عموم قرآنى، در اين آيه شريفه فتوا داده است»؟!

نكته‌ى مهم اينكه، استدلال ابوالعبّاس حنفى حاوى «دو سؤال» است كه هر چند هر دو سؤال مربوط به «علم اصول» است، امّا شايسته است در اينجا به آن پرداخته‌

شود؛ البته در مباحث آتى به تفصيل پيرامون آن بحث خواهدشد.

سؤالات برگرفته از شبهه ابوالعباس حنفى‌

- سؤال اول: آيا «خبر مُتواتر» مى‌تواند «مخصصِ عامِ قرآنى» باشد؟ يا خبر متواتر نمى‌تواند مخصص عام قرآنى باشد؟