ارث زوجه - دانش، محمدحسن - الصفحة ١٤٤

مرحوم كلينى (رحمه الله) در انتهاى اين روايت مى‌فرمايند:

مانند اين حديث را مرحوم شيخ صدوق (رحمه الله) به اسناد خودشان نقل كرده‌اند.

- وَ رَوَاهُ الصَّدُوقُ بِإِسْنَادِهِ‌

- عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ مِثْلَهُ‌

٢. دلالت روايت‌

أ. متن روايت‌

«أَنَّ الْمَرْأَةَ لَا تَرِثُ مِمَّا تَرَكَ زَوْجُهَا مِنَ الْقُرَى وَ الدُّورِ وَ السِّلَاحِ وَ الدَّوَابِّ شَيْئاً وَ تَرِثُ مِنَ الْمَالِ وَ الرَّقِيقِ وَ الثِّيَابِ وَ مَتَاعِ الْبَيْتِ مِمَّا تَرَكَ وَ يُقَوَّمُ النِّقْضُ وَ

الْجُذُوعُ وَ الْقَصَبُ فَتُعْطَى حَقَّهَا مِنْهُ».

ب. ترجمه‌ى روايت‌

زوجه چيزى از ما ترك زوج، از قريه‌ها و خانه‌ها و اسلحه و حيوانات سوارى ارث نمى‌برد، ولى از اموال منقول و عبدها و لباس‌ها و لوازم منزل، كه از زوج باقى مانده، ارث مى‌برد و ساختمان خراب شده و ساقه‌هاى درخت خرما و نى‌ها را بايد قيمت كنند و حق او را از آن پرداخت نمايند.

ج. نكات مهم اين روايت‌

\* اين روايت با «روايت اول» اشتراكات فراوانى دارد از جمله:

١. «مروى عنه» در هر دو روايت يكى است، يعنى هردو روايت، از امام باقر (ع) نقل شده است.

٢. «راوى اول» در هر دو روايت، جناب‌ «زرارة بن اعين‌ (رحمه الله)» است.

٣. در سند هر دو روايت‌ «حسن بن محبوب عن على بن رئاب» وجود دارد.

٤. هر دو روايت از نظر مضمون مانند هم هستند؛ ولى روايت حاضر، از طريق شيخ طوسى (رحمه الله) نقل شده، در حاليكه روايت اول از طريق مرحوم كلينى (رحمه الله) نقل شده است.

٥.