ارث زوجه - دانش، محمدحسن - الصفحة ١٤٢

وى مى‌گويد، به امام (ع) گفتم: [مطلق‌] مردم [يا اهل سنّت‌] اين [موضوع‌] را قبول نمى‌كنند.

آن حضرت (ع) فرمودند: اگر ما حكومت را بدست بگيريم [و مردم نپذيرند] با تازيانه آن‌ها را وادار به پذيرش مى‌كنيم و اگر با تازيانه به راه راست هدايت نشدند، با شمشير آن‌ها را خواهيم زد [تا از حكم خدا تخطى نكنند].

ج. نكات مهم اين روايت:

\* احتمالمى‌رود اين روايت با روايت هشتم يكى باشد؛ زيرا، در سند روايت هشتم‌ «شعيب عن يزيد الصائغ» وجود داشت كه در اين روايتنيز، با نامى ديگر، يعنى‌ «مثنى» حضور دارد.

\* از جمله دلايلى كه برايوحدت روايت «هشتم» و «يازدهم» ذكر مى‌كنند اين است كه:

- از يك طرف بعيد است، امام (ع) در دو نوبتدربارهيك مسئله يعنى محروميّت زوجه از ارث زمين، به يك راوى يعنى «يزيد صائغ» روايتى را بيان فرموده باشند.

و:

- از طرف ديگر بعيد است، يك راويآنهم‌ «يزيد صائغ» دو بار درباره عدم پذيرش حكم محروميّت زوجه از ارث زمين، توسط مردم به امام (ع) خبر دهد و امام (ع) نيز دوبار به وى فرموده باشند كه: «اگر ما حكومت را در دست داشتيم براى اجراى حكم خدا چنينو چنان برخورد مى‌كرديم».

مضاف بر اينكه، مروى عنه در اين روايت امام باقر (ع) و در روايت هشتم، امام صادق (ع) است؛ لذا صحيح است كهروايت هشتم و يازدهم را «دو» روايت بدانيم.

د. نتيجه‌

اين حديث، ضعيف است.