\* ثانياً: پر واضح استبه صرف ادّعاى اينكه: «ذهن ما و جامعه نمى‌تواند بپذيرد»، نمى‌توان اشكال‌هاى اين چنينى را به روايات وارد نمود و يقيناً مدعيات شما صحيح نيست.

\* ثالثاً: مسلم است كه ذهن ما، شما و جامعه، توان مقابله با اين نصوص را نداشته و ندارد.

ششمين مناقشه بر اشكال اول بعض الفقهاء

در اينكه:

\* منظور امام (ع) از جمله‌ى «إِذَا وُلِّينَا فَلَمْ يَرْضَوْا ضَرَبْنَاهُمْ بِالسَّوْطِ» [١] و يا جمله «إِذَا وُلِّينَاهُمْ ضَرَبْنَاهُمْ بِالسَّوْطِ» [٢] چه بوده است؟

و يا:

\* منظور سائل از «مردم»، در جمله‌اى كه به امام (ع) مى‌گويد: «إِنَّ النَّاسَ لَا يَرْضَوْنَ بِذَا» [٣] و يا از جمله‌ى «إِنَّ النَّاسَ لَا يَأْخُذُونَ بِهَذَا» [٤] چه كسانى بوده؟ آيا منظور وياز مردم، «مردم زمان صدور» بوده يا «مردم زمان ظهور»؟

\* پاسخ روشن است؛ چه اينكه، مسلّماً مراد سائل از مردم، «مردم زمانصدور» بوده، نه «مردم زمان ظهور» ومنظور امام (ع) از اينكه مى‌فرمايند: «ضَرَبْنَاهُمْ» نيز بدين معناست كه ائمه (ع) اين حكم خدا را پياده مى‌كنند، چون تعدّى از حدود خدا مشكل آفرين است و ائمه (ع) پاى بيان و اجراى آن ايستاده‌اند.

بنابراين به ايشان مى‌گوييم: كدام فراز از اين روايات، با «زمان ظهور» ارتباط و سازگارى دارد كه آن را مطرح فرموده‌ايد؟!

[١]. ر. ك. به: وسائل الشيعة، شيخ حر عاملى (رحمه الله)، ج ٢٦، ص ٢٠٨ روايت هشتم‌

[٢]. ر. ك. به: همان، ج ٢٦، ص ٢١٠ روايت يازدهم‌

[٣]. ر. ك. به: همان، ج ٢٦، ص ٢٠٨ روايت هشتم‌

[٤]. ر. ك. به: همان، ج ٢٦، ص ٢١٠ روايت يازدهم.