بدرستى كه تخصيص زدن عمومات (روايات حرمان) بوسيله صحيحه‌ى ابن اذينة موجب حمل آن عمومات يا اطلاقات بر فرد نادر مى‌شود؛ چرا كه كمتر اتفاق مى‌افتد كه زن فرزند دار نباشد.

پنج جواب از دومين اشكال دلالى مقطوعه‌ى ابن اذينه‌

برخى از فضلاى معاصر در «مجله‌ى فقه اهل بيت (ع)» چهار جواب و يك خاتمه به اين اشكال داده‌اند كه پس از بررسى و مناقشه پيرامون صحت آن‌ها، بوسيله جواب پنجمى كه نظريه مختار است، به دفع اين اشكال، خواهيم پرداخت.

اولين جواب از فقيه معاصر در «مجله‌ى فقه اهل بيت (ع)»

اينكه روايات مانعه بر موردى حمل شوند كه: «زوجه، از زوج فرزندى ندارد»، از موارد حمل بر فرد نادر نيست.

تحقيقات محمدحسن دانش، بررسى آخرين و برترين آراء و نظريه ها پيرامون ارث زوجه از زمين، ١جلد، مركز فقهى ائمه اطهار(ع) - قم، چاپ: الاول، ١٣٩٠ه.ش.

ارث زوجه ؛ ص٣١٢

عبارت ديگر:

اينكه زوجه از همسر متوفايش فرزند نداشته باشد فرد نادرى نبوده، بلكه اكثراً زنان از شوهر متوفايشان، فرزندى ندارند.

به اصل عبارت مُجيب توجه فرماييد:

«وفيه: انه ليس نادرا، بل اكثر ما لايكون للزوجة ولد من زوجها المتوفى‌» [١] و در اين مطلب اشكالى وجود دارد و آن اينكه: چنين فردى نادر نيست، بلكه در اكثر موارد، زوجه از زوج متوفايش فرزندى ندارد.

مناقشه بر جواب اول مجيب‌

اين جواب در غايت ضعف بوده و باطل است؛ زيرا، چنين نيست كهدر غالب موارد، زوجه از شوهر متوفايشفرزند نداشته باشد؟! بلكه اساساً عكس اين قضيه صادق است، يعنى در غالب موارد، زوجه از زوج متوفاى خود، داراى فرزند است.

[١]. ر. ك. به: مجله فقه اهل بيت، رساله ميراث الزوجة من العقار، آيت اللّه سيد محمود هاشمى شاهرودى، شماره ٤٦ ص ٢٨.