ارث زوجه - دانش، محمدحسن - الصفحة ٣١٣

دومين جواب از فقيه معاصر در «مجله‌ى فقه اهل بيت (ع)»

اين جواب در ضمن دو قسمت آمده است كه مى‌فرمايند:

\* اولًا: حكم محروميّت زوجه از ارث زمين، خلاف «قاعده»، «اصل» و «رواياتى» است كه دلالت بر توريث دارند.

\* ثانياً: مقتضاى تعليلاتوارده در روايات نافيه- همانند «مزاحمت شوهر جديد با ورثه‌ى متوفّا»- اين است كه گفته شود، حكم حرمان مربوط به موردياست كه زوجه از زوجفرزند نداشته باشد.

به عبارت مجيب، عنايت فرماييد:

«على أنّ هذا الحكم حيث أنّه خلاف القاعدة والاصل والروايات الدالّة عليه بحكم التعليل الوارد فيها تناسب مع غير ذات الولد» [١] بنابراين حكم حرمان زوجه، بخاطر اينكه خلاف قاعده و خلاف اصل و خلاف روايات مورثه است بواسطه‌ى تعليلات وارده در روايات حرمان، با زوجه غير ذات ولد سازگار است.

مناقشه بر جواب دوم مجيب‌

\* اولًا: اين جوابِ مجيب، اصلًابه اشكالِ مستشكل ارتباطى ندارد و پاسخبه آن محسوب نمى‌شود؛ زيرا مستشكل مى‌گويد: «اگر روايات نافيه بر زوجهغير ذاتولد حمل شود، از جمله موارد حمل بر فرد نادر است».

\* ثانياً: منظور مجيب از اينكه مى‌گويند: «روايات نافيه مخالف با قاعده و اصل است»، مشخص نيست كه كدام قاعده و اصل منظور نظر است؟!. چنانچه منظورشان مخالفت با آن طائفه از رواياتى است كه مى‌گويد: «زوجهاز جميع ما ترك زوج ارث مى‌برد»، كه در جواب ايشان بايد گفت: خواه ناخواه بين روايات مورثه و روايات نافيه تعارض مى‌شود؛ به هر روى اينمسئله، هيچ ارتباطى با اشكال مستشكل ندارد.

\*______________________________

(١). ر. ك. به: همان، شماره ٤٦ ص ٢٨.