ارث زوجه - دانش، محمدحسن - الصفحة ٣١٧
ثانياً: اين فهم ابتدايى و ارتكازى كه شما از آن سخن به ميان آوردهايد نادرست است؛ زيرا تمامى اين روايات هفدهگانهتوسط اصحاب ائمه (ع) نقل شده، پس شما چگونه ادّعا مىكنيد كه ذهن اصحاب ائمه (ع) اين نبوده كه زوجه وقتى ذات ولد باشد، از ارث زمين محروم است؟! در حاليكه روايات مىگويند: «زوجهاز زمين ارث نمىبرد»
خاتمهى جواب فقيه معاصر در «مجلهى فقه اهل بيت (ع)»، ذيل جوابهاى اربعه
فقيه معاصر- دامت بركاته- در خاتمه، پس ازچهار جواب ياد شده، مىفرمايند:
- از كدام قسمت روايات حرمان (نافيه) استفاده مىشود كه، زوجه از عين زمين ارث نمىبرد؟
- محروميّت زوجه از «تمام عقار»، خلاف «اصل»، «قاعده» و «ظواهر «قرآن كريم»» است! (لازم به ذكر است، ايشان اين مطلب را دو بار ذكر مىكنند.)
- محروميّت زوجه از «تمام عقار»، خلاف «احاديث» است؟
- محروميّت زوجه از «تمام عقار»، خلاف «شهرت» است؟
- محروميّت زوجه از «تمام عقار»، خلاف «عمل متشرّعه» است؟
به اصل عبارت ايشان توجه فرماييد:
«فلا يلزم من اختصاصه بخصوص الزوجة غير ذات الولد تخصيص عمومات أو مطلقات واضحة عامّة البلوى بموارد نادرة ليكون مستهجناً أو غير محتمل بل على العكس من ذلك باعتبار غموض أصل مفاد هذه الروايات وكونه على خلاف الاصل والقاعدة وظواهر القرآن والاحاديث والشهرة و عمل المتشرّعة ...» [١]
اختصاص دادن روايات به مورد زوجه بدون فرزند، باعث تخصيص زدن عمومات و اطلاقات واضح و عام البلوى به موارد نادر نمىشود تا اين تخصيص مستهجن و غير محتمل باشد؛ بلكه بالعكس به خاطر پيچيدگى اصل محتواى اين روايات مىباشد و اينكه بر خلاف اصل و قاعده و ظواهر قرآن و احاديث و شهرت و عمل متشرعين است.
[١]. ر. ك. به: همان، شماره ٤٦ ص ٢٨.