روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١١٢ - ترجمه

نجوتم و يوم غدير قد علمتم قد علمتم قد علمتم و يوم القيامة تعلمون ما علمتم [١]،ثمّ علاه بسيفه فرمى برأسه و يده،گفت:من آن خبر بزرگم كه در من خلاف كردى [٢]و در ولايت من منازعت كردى [٣]و از ولايت من بازآمدى [٤]پس ازآن‌كه قبول كردى [٥]و به بغيتان هلاك شدى [٦]پس از آن [٧]از كفر به تيغ من برستى [٨]و روز غدير خود دانى،خود دانى،خود دانى [٩]و روز قيامت بدانى [١٠]آنچه كرده‌اى [١١].

آنگه تيغ در بالاى سر برد و بزد و سر و يك‌دست او بينداخت،آنگه بازآمد و مى‌گفت [١٢]:

أبى اللّه إلاّ أنّ صفّين دارنا و داركم ما لاح فى الافق كوكب
و حتّى تموتوا أو نموت و ما لنا و لا لكم عن حومة الموت [١٣]مهرب
و أصبغ بن نباته گويد:در كازار [١٤]بصره با اميرالمؤمنين بودم،سوارى از لشكر بصره بيرون آمد و اين آيت مى‌خواند.اميرالمؤمنين -عليه السلام-پيش او رفت و گفت:

أ تعرف النبأ العظيم ،شناسى آن خبر بزرگ را!گفت:نه.گفت:

و الله اني انا النبأ العظيم الذي هم [١٥]فيه مختلفون[٤٨-پ]كلا سيعلمون حين أقف بين الجنة و النار فأقول هذا لي و هذا لك خذيه فانه من اعدائي و ذريه فانه من اوليائي ثم كلا سيعلمون حين أقف على الحوض فأذود عنه اقواما كما تذاد الابل الغريب عن الحوض فى الدنيا ،گفت:من آن نباء بزرگم كه در من خلاف كردند، و لكن آنگه بدانند كه من از ميان بهشت و دوزخ بايستمى و با دوزخ مقاسمت