روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٤٥٢ - ترجمه

«بسم اللّه الرحمن الرحيم،إذا جاء نصر اللّه و الفتح،و رأيت النّاس يخرجون من دين اللّه أفواجا»، گفت [١]:هى!خطا مى‌خوانى، يَدْخُلُونَ [٢].گفت:كان ذلك في عهد رسول اللّه، فأمّا الآن فيخرجون.

عبد اللّه عبّاس گفت [٣]:عمر خطّاب مرا چه [٤]حرمت داشتى و با اهل بدر و پيران صحابه مرا مساوات كردى.او را گفتند:اين كودك را بيش از او پايه [٥]مى‌نهى.او گفت:مرا سؤالى است از شما؟گفتند:بگو.گفت:مرا بگويى [٦]كه آنجا كه خداى گفت در سورة الفتح: فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَ اسْتَغْفِرْهُ ،براى فتح مكّه چرا پيغامبر را استغفار بايست كردن؟هركسى چيزى مى‌گفت نه بر قاعده.مرا گفت:چه گويى تو؟گفتم:اين سورت به نعى رسول آمد [٧]،گفتند عمرت به آخر رسيد،استغفار كن.گفت:ديدى [٨]كه او به از شما داند.

عبد اللّه عبّاس گفت:رسول-عليه السلام-اين سال فرمان يافت.قتاده و مقاتل گفتند:دو سال ديگر بماند [٩].عبد اللّه مسعود گفت:چون اين سورت آمد، رسول-عليه السلام-پس از آن بسيار گفتى:

سبحانك اللهم و بحمدك اغفر لي انك انت التواب.

عائشه گفت:رسول-عليه السلام-در آخر عمر اين كلمات بسيار مى‌گفتى.

من گفتم:يا رسول اللّه!اين كلمات بسيار مى‌گويى.گفت:خداى فرمود مرا اين گفتن در سورة الفتح.

امّ سلمه گفت:پس از نزول اين سورت،رسول[٢٠٢-پ]عليه السلام-در هيچ حالت نبودى الّا مى‌گفتى:

سبحانك اللهم و بحمدك استغفرك و اتوب إليك.