روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٤٤١ - ترجمه

را اين حال بگفت [١].رسول او را اكرام كرد و دل‌خوشى داد و گفت:بازگرد كه من براثر مى‌آيم و اين انتقام مرا مى‌بايد كشيدن،و قريش پشيمان شدند [٢]بر آنكه كردند و بترسيدند[١٩٦-پ]از آن حال،ابو سفيان را گفتند:تو را ببايد رفتن و با محمّد عهد تازه كردن و در مدّت زيادت خواستن.

ابو سفيان از مكّه بيرون آمد.رسول-عليه السلام-گفت:پندارى در آن مى‌نگرم كه ابو سفيان از اين در درآيد و خواهد تا عهد تازه كند.ابو سفيان در راه بديل بن ورقاء را ديد با رهط خزاعه،گفت:از كجا مى‌آيى [٣]،گفتند:از بعضى جايها كه شتر [٤]ما آنجاست.برفتم [٥]تا مطالعه‌اى كنم آن را،او را نگفت كه ما به مدينه بوديم.

ابو سفيان را وهم آمد كه او به مدينه بوده است با آنان كه با او بودند،گفت:

بديل به مدينه بوده است و استعداء شكايت ما رفته است و او از ما بپوشيد،و اگر خواهى [٦]تا به تحقيق اين بدانى [٧]،بر پى شتران [٨]ايشان بروى [٩]تا بعر [١٠]بيفگنند،بشكنى [١١]اگر در او استخوان خرما باشد لابد از مدينه مى‌آيند كه مدنيان شتر را استخوان خرما دهند.برفتند و بعر [١٢]بديدند در او استخوان خرما بود.

بدانستند كه او به نزديك محمّد بوده است.

ابو سفيان برفت تا به مدينه رسيد.در مسجد آمد و با رسول بسيار سخن بگفت.رسول-عليه السلام-سر به او برنداشت و يك كلمت را جواب نداد.

برخاست و به نزديك ابو بكر آمد و گفت:براى من با محمّد سخنى گو.گفت: