روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٤٥ - فصل دويم

شب اوّل ماه رمضان باشد.حسن بصرى گفت:شب هفدهم ماه رمضان باشد و آن شب بود كه بر دگر روز وقعۀ بدر بود،و درست آن است كه در عشر اواخر بود از ماه رمضان-و اين مذهب اهل البيت است و شافعى.و ابو هريره خبرى دگر روايت كرد كه رسول گفت:

فالتمسوا هذه فى العشر الغوابر [١]،گفت:در دهۀ باقى طلب بايد كردن.و اميرالمؤمنين على-عليه السلام-گفت [٢]:رسول-صلى اللّه عليه و على آله-در عشر اواخر اهل خود را بيدار كردى در ماه رمضان.

آنگه خلاف كردند كه كدام شب باشد از اين شبها!ابو سعيد خدرىّ گفت:رسول-عليه السلام-شب بيست‌ويكم ماه رمضان تا روز نماز كرد،و آن شب باران از آسمان مى‌آمد،و كان المسجد على عريش،و مسجد به چفته پوشيده بود،آب فرومى‌آمد و رسول-عليه السلام-سجده مى‌كرد در ميان آب‌وگل.بامداد چون از مسجد بيرون آمد،اثر آب‌وگل بر روى رسول بود.بعضى دگر گفتند:شب بيست و سه‌ام باشد و اين در اخبار اهل البيت است.مردى به نزديك رسول آمد از جهينه[١٥٥-پ]و گفت:يا رسول اللّه!از قبيلۀ ما تا به مدينه راه دور است،مرا راه نماى بر شب قدر در ماه رمضان گفت:

عليك بليلة ثلث،و عشرين ،گفت:شب بيست و سه‌ام نگاه دار.و عبد اللّه عمر گفت:در عهد رسول چند كس در خواب ديدند از صحابه كه شب قدر شب بيست و سه‌ام است.

رسول-عليه السلام-گفت:خوابهاى شما متواطى است بر شب بيست و سه‌ام، هركه او خواهد كه قيامى كند و عبادتى،

فعليه بليلة ثلث و عشرين.

ضمرة بن عبد اللّه [٣]گفت:من در [٤]جماعتى بودم از بني سلمه.گفتند:

كيست كه برود و براى ما رسول را بپرسد از شب قدر؟گفتم:من بروم،بيامدم [٥]،