روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٩٨ - ترجمه

كه از پيش ايشان بودند نزديك،بچشيدند عاقبت كارشان و ايشان را عذابى باشد دردناك.

چون مثل ديو چون گفت به آدمى:كافر شو.چون كافر شد،گفت:من بيزارم از تو من مى‌ترسم از خداى،خداى عالميان.

و بود عاقبت ايشان در دوزخ جاودان در آنجا،و آن است جزاى بيدادگران.

اى آنان كه ايمان آورديد بترسيد از خداى،و انتظار كند هر نفسى آنچه از پيش فرستاد فردا را و بترسيد از خداى كه خداى دانا است به آنچه شما مى‌كنيد.

و مباشيد چنان كه آنان كه فراموش كردند خدا را و از ياد ايشان ببرد خود ايشان، ايشان فاسقانند.

راست نباشند اهل دوزخ و اهل بهشت.اهل بهشت ايشان رستگارانند.

[٢١-ر] اگر فروفرستيم اين قرآن را بر كوهى بينى آن را ترسناك شكافته از ترس خداى.و اين مثلها بزنيم براى مردمان تا ايشان انديشه كنند.

اوست خداى آن‌كه نيست خدايى مگر او،داناى نهان و آشكارا،اوست بخشاينده و مهربان.