روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٩٤ - ترجمه

داد گفت:

نبأنى العليم الخبير ،خداى دانا مرا خبر داد.

آنگه گفت: إِنْ تَتُوبٰا إِلَى اللّٰهِ ،اگر توبه كنيد ازآن‌كه كرديد، فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمٰا ،مستوجب توبه‌ايد [١]كه دل شما ميل كرد به آن [٢].ابن زيد گفت:ميل دل ايشان كه بدان مستوجب توبه بودند،آن بود كه دل ايشان مايل بود به تحريم ماريه و مفارقت رسول او را،و اين بر كار ايشان راست بود جز آن‌كه رسول كاره بود آن را،پس توبه براى آن بايست كردن كه چرا شادمانه شدند به چيزى كه رسول آن را كاره بود!و گفتند:براى ميل به كارى كه خداى آن را كاره بود،و جملۀ اهل تأويل مجتمع‌اند بر آنكه خطاب بقوله: إِنْ تَتُوبٰا إِلَى اللّٰهِ ،با عائشه است و حفصه.

زهرىّ روايت كرد از عبيد اللّٰه بن عبد اللّٰه بن ابى ثور از عبد اللّٰه عبّاس كه او گفت:من سخت حريص بودم بر آنكه بدانم كه آن دو زن كدام [٣]بود[ند] [٤]كه افشاى راز [٥]رسول كردند كه [٦]دل ايشان ميل كرد،تا سالى از سالها با عمر به حجّ بودم.در بعضى منازل آب بر دست او مى‌ريختم و او دست مى‌شست، او را گفتم:آن دو زن كه بودند از زنان رسول كه خداى ايشان را گفت: إِنْ تَتُوبٰا إِلَى اللّٰهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمٰا ؟گفت:كراهت آمد او را از اين سؤال، و لكن پنهان نكرد و گفت:وا عجبا لك يا بن عبّاس،عائشه و حفصه بودند.

آنگه گفت:بدان كه ما [٧]جماعتى [٨]قريش بوديم بر زنان مستولى[بوديم] [٩]و زنان