روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٤٤٠

نمى‌دانيم بدى خواهند بدان كه در زمين يا خواست به ايشان پروردگارشان نيكى؟ و به‌درستى كه از ما نيكااند و از ما جز آن بوديم ما دينها پراگنده.

و ما گمان برديم كه هرگز فايت نشويم خداى را در زمين و هرگز فايت نشويم گريختن [١].

و چون شنيديم قرآن را بگرويديم به آن هركه بگرود به پروردگار خود پس نترسد به كاستن عمل و نه عقاب نامستحق [٢].

و از مااند مسلمانان و از مااند ستمكاران هركه مسلمان شود پس ايشانند آهنگ كردند نيكى را.

و بدان كه ستمكاران هستند دوزخ را هيزم.

و اگر باستادندى بر اسلام بدادمى ايشان را آبى بسيار[٨٢-ر].

تا آزموده كنيم ايشان را در او و هركه روى گرداند از توجّه پروردگار خود در آرد او را عذابى سخت.

و به‌درستى كه مسجدها مر خداى،مخوانيد با خداى كسى ديگر.

و به‌درستى كه چون