روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٤٢٢ - ترجمه
و گفتند مگذاريد خدايان خود را و نه بگذاريد ودّ را و نه سواع را و نه يغوث را و نه يعوق را و نه نسر را.
و خود گم كردند بسيارى و ميفزاى [١]ظالمان را مگر گمراهى.
از [٢]خطاهاى ايشان غرقه شدند و در آورده شدند به آتش،نيافتند مر ايشان را از جز خداى يارانى.
و گفت نوح پروردگارا مگذار بر زمين از كافران هيچكس.
كه تو اگر بگذارى، گمراه كنند بندگان تو را و نزايند مگر بد مرد و كافر.
اى پروردگار بيامرز مرا و مادر و پدر مرا و هرآن را كه درآيد در خانۀ من گرويده،و مر گرويدگان را و زنان گرويده را،و ميفزاى ستمكاران را مگر هلاك[٧٩-ر].
قوله تعالى: إِنّٰا أَرْسَلْنٰا نُوحاً إِلىٰ قَوْمِهِ ،ما بفرستاديم نوح را به قومش. أَنْ أَنْذِرْ ،و التّقدير:و قلنا له،و گفتيم او را،اين از آن جايهاست كه قول اضمار كردند لدلالة الكلام عليه،بترسان قومت را [٣]پيش ازآنكه به ايشان آيد عذابى
[١] .اصل ترجمه بدين صورت بود:نه افزود،با توجّه به ترجمه دوباره آيه در متن تفسير همين نسخه تصحيح شد.
[٢] .اساس+آنچه،با توجّه به اصل تفسير و مأخذ معتبر خبرى زائد است.
[٣] .آد و ديگر نسخه بدلها+ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَهُمْ عَذٰابٌ أَلِيمٌ .