روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٤٤ - ترجمه

قد جبر الدّين الإله فجبر [١]
و لفظ«جبر» [٢]لازم است و هم متعدّى،و منه [٣]دلع لسانه فدلع،و فغر فاه و فغر فوه،و شحا [٤]فاه و شحا [٥]فوه و عمرت الدّار فعمرت.سدّى گفت:يعنى جبر كند بندگان را اگر خواهد،و كس او را عاجز نتواند كردن.و گفتند:

معنى جبّار آن است كه دستها بدو نرسد،من قول العرب:نخلة جبّارة،أى طويلة لا تنالها الأيدي،قال الشّاعر:

بواسق جبّار أثيث فروعه و عالين قنوانا من البسر أحمرا
اَلْمُتَكَبِّرُ ،بزرگوار است و متعالي از همه قبايح،و اصل كبرياء،امتناع باشد از انقياد،قال حميد بن ثور:

عفت مثل ما يعفوا الفصيل فأصبحت بها كبرياء الصّعب و هى ركوب [٦]
سُبْحٰانَ اللّٰهِ عَمّٰا يُشْرِكُونَ ،منزّه است او از آنچه ايشان به او شرك مى‌آرند و انباز مى‌گيرند با او.

هُوَ اللّٰهُ الْخٰالِقُ الْبٰارِئُ ،او آن خداست كه آفريدگار است و دروجودآرندۀ معدومات است،[مقدّر] [٧]به تقدير حكمت.(بارئ)،مبتدى به خلق بى‌مثال سابق.

اَلْمُصَوِّرُ ،نگارندۀ صورتهاست،و گفتند:مميّز ميان صورتها به اختلاف تركيب و تأليف. لَهُ الْأَسْمٰاءُ الْحُسْنىٰ ،او راست نامهاى نيكوتر. يُسَبِّحُ لَهُ مٰا فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ ،تسبيح مى‌كند [٨]او را هرچه در آسمان و زمين است به دلالت بر خالقى و آفريدگارى منزّه پاكيزه از عيبها. وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ،و او خداى قاهر و غالب