روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١١٥ - ترجمه

هم چنان است،و بناى مسئله برآن است كه گفت:به استحقاق قرابت گيرند،و ابو حنيفه گفت:ساقط شود به مرگ رسول الّا [١]امام چيزى به ايشان دهد از براى فقر و مسكنت،و توانگران را چيزى ندهد.دليل بر صحّت قول ما آن است كه حق‌تعالى در اين آيت و در آيت غنايم به«لام»ملك گفت: فَلِلّٰهِ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبىٰ وَ الْيَتٰامىٰ ،«لام»ملك است و«واو»اشتراك.آن‌كه خلاف كرد در اين،خلاف ظاهر قرآن كرد،[دليل] [٢]ديگر قوله: لِذِي الْقُرْبىٰ وَ الْيَتٰامىٰ ،تصريح كرد به [٣]ذكر قرابت من غير تخصيص بفقر و لا غنى،آن‌كس كه گفت:توانگران را برون [٤]كرد خلاف ظاهر [٥]كرده باشد.

حسن بن مطعم [٦]روايت كرد كه:رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم-روز خيبر كه سهم ذى القربى به بنى هاشم داد و بنى المطّلب،و بنى نوفل و بني عبد الشّمس را نداد،گفت:من و عثمان برفتيم پيش رسول و گفتيم:يا رسول‌اللّٰه،ما همچنان پسران عمّيم كه بنو المطّلب هستند و ما منكر نه‌ايم فضل بنى هاشم را[٢٤-ر]،براى آن‌كه تو از ايشانى.چون است كه بنو المطّلب مى‌گيرند و ما نمى‌گيريم و قرابت يكى است؟رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم-گفت:من و بنو المطّلب متفرّق نشديم در جاهليّت [٧]و اسلام،و من و ايشان يكى‌ايم.و اين خبر [٨]حجّت شافعى است بر ابو حنيفه.و اخبار اصحاب ما برآن است كه:مستحقّان خمس و فىء بنو هاشم‌اند از فرزندان على و عبّاس و عقيل.