اين سورت مكّى است و سى آيت است،و سيصد و سى كلمت است و هزار و سيصد حرف است.و روايت است از عكرمه از عبد اللّٰه عبّاس كه رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم-گفت:مى‌خواستمى [١]كه سورة الملك در دل هر مؤمنى بودى،يعنى خواستمى كه هر مؤمن به ياد [٢]داشتى.

و أبو هريره روايت كرد كه [٣]رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم-گفت [٤]:

در اين كتاب قرآن سورتى است كه سى آيت است،فرداى قيامت شفاعت كند خداوندش را و او را از دوزخ بيارد [٥]و آن سورت تبارك است.

عبد اللّٰه مسعود گفت:چون بنده را در گور نهند،فرشتگان عذاب از قبل [٦]پاينان [٧]او درآيند،[پس] [٨]فرشتگان رحمت گويند:شما را بر او سبيلى نيست كه او در شبها به سورة الملك برخاستى [٩]،بر سرينان او آيند [١٠]زبان او گويد [١١]:شما را با آن بنده راه [١٢]نيست كه سورة الملك بسيار خواندى در شبها

[١] .كا:من.

[٢] .آد و ديگر نسخه بدلها:هر مؤمن آن را ياد.

[٣] .كا،گا:از.

[٤] .آد و ديگر نسخه بدلها+كه.

[٥] .آد و ديگر نسخه بدلها:به در آرد.

[٦] .آد و ديگر نسخه بدلها:جانب.

[٧] .آد و ديگر نسخه بدلها:پاى.

[٨] .اساس:ندارد،با توجّه به آد و ديگر نسخه بدلها افزوده شد.

[٩] .آد،كا:شبها سورة الملك خواندى.

[١٠] .آد،كا:با جانب سر او آيند.

[١١] .آد،كا:زبان بنده.

[١٢] .آد،كا:راهى.