روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٧٥ - ترجمه

همه چيزى عالم است.

أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نُهُوا عَنِ النَّجْوىٰ ،گفت:نبينى آنان را كه ايشان را نهى كردند از راز گفتن. ثُمَّ يَعُودُونَ لِمٰا نُهُوا عَنْهُ ،آنگه ايشان با سر آن مى‌شوند كه ايشان را از آن نهى كردند.عبد اللّٰه عبّاس گفت:آيت در جهودان و منافقان آمد كه ايشان با يكديگر راز گفتندى از مؤمنان پوشيده،و مؤمنان را به چشم نگاه داشتندى [١]،چون مؤمنان ايشان را ديدندى كه از ايشان پوشيده راز مى‌گويند،دل‌مشغول شدندى،گفتندى:همانا از خويشان و برادران ما كه سرايا [٢]رفته‌اند [خبرى يافته‌اند] [٣]از كشتن يا از مرگ يا مصيبتى يا نكبتى كه از ما پوشيده [١٦-پ]مى‌دارند؟دل‌تنگ شدندى.

چون خويشان ايشان در آمدندى به سلامت،ايشان فارغ‌دل شدندى و تا آمدن ايشان دل‌مشغول شدندى،گفتندى:همانا اين،جهت پريشانى ما مى‌گويند.پس اين شكايت با رسول كردند [٤].رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم- ايشان را نهى كرد از آن راز گفتن،بازنايستادند و منهى نشدند.خداى تعالى اين آيت فرستاد.

مقاتلان گفتند:آيت در جهودان آمد كه ميان ايشان و رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم-مصالحتى بود.ايشان بيامدندى و بر راهها بنشستندى،چون مؤمنان بر ايشان گذر كردندى،ايشان با يكديگر در راز گفتن شدندى تا ايهام افگنند بر مؤمنان و وهن افگنند بر ايشان،تا ايشان پنداشتندى كه ايشان را كيدى خواهند كردن تا [٥]مسلمانان انديشناك [٦]شدندى.رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله