روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٨١ - ترجمه

وَ يُحِبُّونَ أَنْ يُحْمَدُوا بِمٰا لَمْ يَفْعَلُوا [١].

عبد اللّٰه سلام گفت:ما يك روز جماعتى با هم نشسته بوديم،مى‌گفتيم كيست كه از ما بشود و از رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم-بپرسد تا كدام عمل است كه خداى دوست‌تر دارد و ما را خبر دهد تا به آن دست گيريم [٢].تا [٣]ما در اين بوديم،كسى بيامد و گفت:رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم-شما را مى‌خواند.ما برفتيم،رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم-اين سوره بر ما خواند از اوّل تا به آخر.

[ابو سلمه گفت:عبد اللّٰه سلام كه اين خبر مرا [٤]روايت كرد،اين سوره بر ما خواند از اوّل تا به آخر] [٥]،و اين [٦]راوى كه اين [٧]روايت كرد همچنين تا به خواجه مفيد سعيد بن عبد الرّحمن بن احمد بن الحسين النيشابورىّ الشّيخ الامام العمركىّ [٨]كه او چون اين خبر روايت كرد آن سوره بخواند از اوّل تا آخر و اين از جملۀ مسلسلات [٩]اخبار است.

كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللّٰهِ أَنْ تَقُولُوا مٰا لاٰ تَفْعَلُونَ ،گفت:بزرگ مقتى و معصيتى است به نزديك خداى[تعالى] [١٠]كه شما چيزى مى‌گوييد كه نكنيد [١١].و نصب«مقتا»بر تميز باشد،و قوله: أَنْ تَقُولُوا ،در محلّ رفع است به آن‌كه فاعل«كبر»است.و المقت و المقاته مصدر باشد،يقال:رجل ممقوت و مقيت مردى باشد[دشمن داشته] [١٢]كه مردم او را دوست ندارند،و معنى