آنگه گفت: وَ إِذْ قٰالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ ،ياد كن [١]چون گفت عيسى پسر مريم،اى پسر[آن] [٢]يعقوب من پيغمبر خداام به شما [٣]. مُصَدِّقاً ،نصب او بر حال است،راست‌دارنده اين كتاب را كه پيش من است از تورات موسى. وَ مُبَشِّراً ،و بشارت‌دهنده‌ام به رسولى كه از پس من خواهد بود [٤]نام او احمد،بازگفت كه:

من جز [٥]آن‌كه پيغمبر خدايم،به پيغمبران مقدّم ايمان دارم[و به پيغمبر بازپسين كه محمّد مصطفى است-صلّى اللّٰه عليه و آله-هم ايمان دارم] [٦]و بشارت‌دهنده‌ام به آمدن او.

آنگه در معنى احمد به رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم-دو قول گفتند:يكى آن‌كه بناى مبالغه است از«حامد»،كفاضل و افضل،و عالم و اعلم،يعنى اگر پيغمبران حمدكنندگانند خداى را،او حامدتر است.و قولى ديگر آن‌كه:اگرچه پيغمبران محمود و مرضىّ و پسنديده‌اند،او پسنديده‌تر است و مستحقّ حمد و ستايش.و قول اوّل بهتر است،چه افعل تفضيل بر اطلاق [٧]از فاعل باشد و از مفعول بر سبيل شذوذ گويند.

فَلَمّٰا جٰاءَهُمْ بِالْبَيِّنٰاتِ ،چون محمّد-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم-به ايشان آمد با تقدمۀ [٨]بشارت عيسى،گفتند:اين جادويى است ظاهر،و بعضى ديگر گفتند:مراد آن است كه چون عيسى آمد با بيّنات،گفتند:اين سحر است

[١] .آد:و ياد كن.

[٦] [٢] .اساس:ندارد،با توجّه به آد و ديگر نسخه بدلها افزوده شد.

[٣] .آد و ديگر نسخه بدلها+و.

[٤] .آد،گا:خواهد آمد،كا:خواهد آمدن.

[٥] .آد+از.

[٧] .اساس:اطلاقند،با توجّه به آد و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد.

[٨] .اساس:مقدّمه،با توجّه به آد و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد.