روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٢٩ - ترجمه

مسروق گفت از عائشه شنيدم كه گفت:شما را فرموده‌اند كه استغفار كنيد،اصحاب رسول را شما لعنت مى‌كنيد و من از رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم-شنيدم كه گفت:امّت[من] [١]از دنيا بيرون بنرود [٢]تا آخرينان اوّلينان [٣][را] [٤]لعنت نكنند.و عبد اللّٰه عمر گفت:چون كسى را بينى كه صحابۀ رسول را لعنت كند،بگوى كه [٥]لعنت برآن باد كه از شما بتر است.

عوّام بن حوشب گفت:من آنان را كه دريافتم از صدر اين امّت،گفتندى:

محاسن صحابه با مردم بگوى [٦]تا دلها بر ايشان مؤتلف شود،و آنچه ميان ايشان رفت مگوى [٧]تا مردم را بر ايشان نياغالى [٨].اين اخبار و مانند اين دليل مى‌كند كه در آن عهد[اين] [٩]معنى رفته است و ما را بر جمله [١٠]مكلّف به آنيم كه خداى [١١]ما را گفت در اين آيت كه در دعا مى‌گوييم: رَبَّنَا اغْفِرْ لَنٰا وَ لِإِخْوٰانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونٰا بِالْإِيمٰانِ وَ لاٰ تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنٰا غِلاًّ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنٰا إِنَّكَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ ،بار خدايا بيامرز ما را و آن برادران كه سبق بردند ما را به ايمان و در دل ما هيچ غلّى و حقدى مكن آنان را كه [١٢]مؤمن بودند [١٣]، كه[تو] [١٤]خداى مهربان و بخشاينده‌اى.و اين دعايى است كه جملۀ مؤمنان اوّلين و آخرين در او داخل‌اند.و آن‌كه خارج باشد از اين صفت، خارج باشد از اين دعا،چه اين دعا نه با كسى مى‌كنند كه بر او پوشيده