روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٤٩ - ترجمه

خداوند ما،مكن ما را فتنۀ آن‌كس‌ها كه كافر شدند و بيامرز ما را خداوند ما كه تويى بى‌همتا با حكمت.

به‌درستى كه بود شما را اندر ايشان خويى نيكوى آن را كه بود اميد دارد خداى را و روز قيامت را[و هركه ] [١]برگردد خداى از اوست بى‌نياز ستوده.

زود باشد كه خدا كند ميان شما و ميان آن‌كه دشمن داشتيد از ايشان دوستى،و خداى تواناست و خداى آمرزنده و بخشاينده است.

نهى نكند خداى از آن‌كس‌ها كه كارزار نكنند با شما در دين و نه بيرون كنند از سرايهاتان [٢]كه برّ و نيكى كنيد [٣]با ايشان و داد دهيد به ايشان كه خداى دوست دارد داددهندگان را.

كه نهى [كرد] [٤]خداى[شما را] [٥]از آن‌كس‌ها كه كارزار كردند در دين و بيرون كردند شما را از ديارتان و همپشتى كردند بر بيرون كردن شما كه دوستى كنيد با ايشان[و هركه با آنها دوستى كند] [٦]ايشان باشند ستمكاران.