انوار هدايت، مجموعه مباحث اخلاقى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٩ - پرخورى و چشمچرانى

پرخورى و چشم‌چرانى‌

٢٤

عَن ابى هُرَيرَةٍ قالَ قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: ايّاكُم وَ فُضولَ المَطعَمِ فَانَّهُ يَسِمُ القَلبَ بِالقَسوَةِ وَ يُبطِى‌ءُ بِالجَوارِحِ عَنِ الطّاعَةِ وَ يُصِمُّ الهِمَمَ عَن سَماعِ المَوعِظَةِ وَايّاكُم وَ فُضولَ النَّظَرِ فَإنَّهُ يَبدُرُ الهَوى‌ وَ يُولِدُ الغَفلَةَ وَايّاكُم وَاسْتِشعارَالطَّمَعِ فَإنَّهُ يَشوبُ القَلبَ شِدَّةَالحِرصِ وَيَختِمُ عَلَى‌القُلوبِ بِطابِعِ حُبّ الدُّنيا وَهُوَ مِفتاحُ كُلّ سَيّئَةٍ وَ رَأسُ كُلّ خَطيئةٍ وَسَبَبُ احباطِ كُلّ حَسَنَةٍ.

ابوهريره از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت كرد كه آن حضرت فرمود: از پرخورى بپرهيزيد، چرا كه آدمى را سنگدل مى‌گردانَد و اعضا (و جوارحش) را براى اجراى تكاليف الهى به سستى و تنبلى مى‌كشانَد و گوش جان را از شنيدن موعظه بازمى‌دارد و كر مى‌كند. از چشم‌چرانى بپرهيزيد، زيرا هرزگى چشم، هوى‌و هوس را بيشتر مى‌گردانَد و سرعت مى‌بخشد و غفلت مى‌زايد.

هشدار، مبادا طمع را در عمق جانتان قرار دهيد، زيرا طمع باعث آلودگى قلب به حرص شديد مى‌شود و بر دل‌ها مُهر حبّ دنيا مى‌زند كه محبّت دنيا خود كليد هر زشتى، سرچشمه همه گناهان وموجب از بين رفتن همه حسنات ونيكى‌هاست.

بحارالانوار، ج ٧٧، ص ١٨٢

نور هدايت‌

در حديث مورد بحث از دو چيز منع شده است: پرخورى و چشم‌چرانى.