انوار هدايت، مجموعه مباحث اخلاقى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٩ - بدترين مردمان

بدترين مردمان‌

٢

يا عَلىُّ، مَن خافَ النّاسُ لِسانَهُ فَهُوَ مِن أهلِ النّارِ. يا عَلىُّ، شَرُّ النّاسِ مَن أكرَمَهُ النّاسُ إتّقاءَ شَرّهِ. يا عَلىُّ، شَرُّ النّاسِ مَن باعَ آخِرَتَهُ بِدُنياهُ وَشَرٌّ مِن ذلِكَ مَن باعَ آخِرَتَهُ بِدُنيا غَيرِهِ.

اى على، كسى كه مردم از زبانش بترسند او اهل آتش است. اى على، بدترين مردم كسى است كه مردم براى حفظ از شرّش او را احترام كنند. اى على، بدترين مردم كسى است كه آخرتش را به دنيايش بفروشد و بدتر از او كسى است كه آخرتش را به دنياى ديگران بفروشد.

بحارالانوار، ج ٧٧، ص ٤٦

نور هدايت‌

به‌راستى چه جمله‌هاى تكان‌دهنده‌اى در حديث مورد بحث است. حتّى اگر هيچ دليلى بر حقّانيّت پيامبر نداشته باشيم، خود اين جمله‌ها كافى است براى اينكه انسان به مقام آن حضرت پى ببرد، زيرا او در محيطى جاهلى بزرگ شده و هرگز مكتب نديده و خط ننوشته، امّا چنين سخنان حكمت‌آميزى بر زبان مباركش جارى مى‌شود كه دليل بر عظمت و نبوّت اوست و انسان درمى يابد كه اين مطالب خود معجزه است، زيرا دنيايى از معنا در اين سخنان نهفته.

در طليعه سخن، انسان‌ها را متوجّه مسأله زبان مى‌كند، زيرا هرچه درباره زبان گفته شود كم است. بسيارى از گرفتارى‌ها، مشكلات، بدبختى‌ها، خوشبختى‌ها،