انوار هدايت، مجموعه مباحث اخلاقى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٦ - ١٣ ياد مرگ
فرمود:
«ذِكرُنا أهلَ البَيتِ شِفاءٌ مِنَ الوَعكِ وَالأسقامِ وَ وَسواسَ الرَّيبِ وَحُبُّنا رِضَى الرَّبّ تبارك و تعالى
؛ ياد ما اهلبيت، درمان ضعف مولود تب و درمان بيمارىها و وسوسههاى ترديدانگيز است و دوست داشتن ما خشنودى خداى تبارك و تعالى است». [١] در اين زمينه در حديثى ديگر از پيامبراكرم صلى الله عليه و آله آمده است:
«ألا فَاذكُروا يا امَّةَ مُحَمَّدٍ مُحَمَّداً وَآلَهُ عِندَ نَوائِبِكُم وَشَدائدِكُم لِيَنصُرَ اللّهُ بِهِم مَلائكَتَكُم عَلَىالشَّياطِينَ الَّذِينَ يَقصُدُونَكُم؛
اى امّت محمّد، هنگام مصيبتها و سختىها محمّد و آل او را ياد كنيد تا خداوند فرشتگانتان را بر شياطينى كه قصد شما را دارند پيروز كند». [٢]
١٠. توسّل
١١. بازشناسى سيره اهلبيت عليهم السلام
١٢. تلقين:
وسوسه يك حالت بىثباتى است. انسان وسواس بايد به خود تلقين كرده و اعتماد به نفس خود را بازيافته و بر اين حالت پيروز شود.
برخى روايات شيوه اعتماد به نفس و مقاومت در برابر شيطان و وسوسههايش را به انسان مىآموزد.
ابوبصير مىگويد به امام صادق عليه السلام گفتم:
«انَّهُ قَد ألَحَّ عَلَىَّ الشَّيطانُ عِندَ كِبَرِ سِنّي يُقَنّطُني. قالَ: قُل كَذِبتَ يا كافِرُ يا مُشرِكُ انّي اومِنُ بِرَبّي وَاصَلّي لَهُ وَأصومُ واثني عَلَيهِ وَلا ألبِسُ إيماني بِظُلمٍ
؛ شيطان مىخواهد با اصرار مرا در كهنسالى نااميد سازد. امام فرمود: به او بگو اى كافر، اى مشرك، دروغ مىگويى. من به خدايم باور دارم، براى او نماز مىگزارم، روزه مىگيرم، او را ثنا مىگويم وايمان را با ستم نمىآميزم». [٣]
١٣. ياد مرگ:
ابوبصير گفت: از وسواس نزد امام صادق عليه السلام گلايه كردم، حضرت فرمود:
«يا أبا مُحمّدٍ اذكُر تَقَطُّعَ أوصالِكَ في قَبرِكَ وَرُجوعَ أحبابِكَ عَنكَ إذا دَفَنوكَ
[١]. بحارالانوار، ج ٢٦، ص ٢٢٧، ح ٢.
[٢]. همان، ج ٦٣، ص ٢٧١، ح ١٥٨.
[٣]. همان، ج ٦٩، ص ١٥٢، ح ٤.