انوار هدايت، مجموعه مباحث اخلاقى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٠ - برترين مردمان

مى‌كند، پس بر شما باد كه از آن خواب دورى كنيد كه خواب در اين وقت، آثار زشت به دنبال دارد و نشانه‌هاى ناپسند به وجود مى‌آورَد». [١] و نيز رئيس المحدّثين از امام ابوالحسن الرّضا عليه السلام در تفسير آيه كريمه‌ «فَالْمُقَسّمَاتِ أَمْرًا» [٢] روايت كرده است كه حضرت فرمود:

«المَلائكَةُ تُقَسّمُ أرزاقَ‌

بَني آدَمَ ما بَينَ طُلوعِ الفَجرِ إلى‌ طُلوعِ الشَّمسِ فَمَن يَنامُ فيما بَينَهُما يَنامُ عَن رِزقِهِ‌

؛ فرشتگان به امر ملك منّان، روزى بندگان را مابين طلوع فجر تا برآمدن آفتاب قسمت مى‌كنند، پس كسى كه در اين وقت به خواب رود از روزى خود خواب كرده است». [٣] يعنى باعث حرمان از روزى مقدّر مى‌شود.

«پس بهتر است كه مكلّف در اين وقت به خواب نرود تا از رزق مقسوم آن روز محروم نمانَد». [٤] خلاصه انسان‌هاى موفّق كسانى‌اند كه صبح‌خيزند. خواب صبح براى انسان بلاى بزرگى است چون موجب عقبگرد او مى‌شود. چه مى‌شود كه انسان به جاى اينكه يك ساعت ديرتر از خواب بلند شود يك ساعت زودتر بخوابد، يعنى آن وقت بى‌ارزش شب را كه مغز انسان كار نمى‌كند و از يك ساعت آن به اندازه دَه دقيقه هم بهره نمى‌برد تبديل به وقت باارزش كند.

خلاصه كارى نكنيد كه انجام دادن مستحبّات به واجبات ضرر بزند. تازه حجّ خانه خدا با آن عظمت نبايد موجب شود عمل واجب ترك شود. برخى به مستحبّات خيلى مقيّدند، امّا گاه ديده شده كه در واجبات كاهلى مى‌كنند چنين كسانى همان مقدّس‌هاى ظاهرى‌اند.

٢.

«وَمَن وَرَعَ عَن مَحارِمِ اللّهِ فَهُوَ مِن اورَعِ النّاسِ‌

؛ هر كه از محارم الهى بپرهيزد باورع‌ترين است». مقام ورع از تقوا بالاتر است، چون ورع بعد از كامل شدن‌

[١]. من لايحضره الفقيه، ج ١، ص ٥٠٣.

[٢]. سوره ذاريات، آيه ٤.

[٣]. كتاب من لا يحضره الفقيه، ج ١، ص ٥٠٤.

[٤]. شيخ بهائى، مفتاح الفلاح، ترجمه على بن طيفور بسطامى، ص ١١.